5.
Η ομιλία για την καλή ρήση
213.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Μοναχοί».
«Σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο.
Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Η ομιλία, μοναχοί, προικισμένη με τέσσερις ιδιότητες είναι καλά ειπωμένη, όχι κακά ειπωμένη· άμεμπτη και ανεπίκριτη από τους νοήμονες. Ποιες τέσσερις; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός λέει μόνο το καλά ειπωμένο, όχι το κακά ειπωμένο· λέει μόνο σύμφωνα με τη Διδασκαλία, όχι παρά τη Διδασκαλία· λέει μόνο το αγαπητό, όχι το δυσάρεστο· λέει μόνο την αλήθεια, όχι το ψέμα. Με αυτές τις τέσσερις ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένη η ομιλία είναι καλά ειπωμένη, όχι κακά ειπωμένη, άμεμπτη και ανεπίκριτη από τους νοήμονες». Αυτά είπε ο Ευλογημένος, και αφού τα είπε αυτά, ο Καλότυχος, ο Διδάσκαλος, είπε επιπλέον αυτό:
ας λέει κανείς σύμφωνα με τη Διδασκαλία, όχι παρά τη Διδασκαλία, αυτό είναι το δεύτερο·
ας λέει το αγαπητό, όχι το δυσάρεστο, αυτό είναι το τρίτο·
ας λέει την αλήθεια, όχι το ψέμα, αυτό είναι το τέταρτο».
Τότε ο σεβάσμιος Βανγκίσα, αφού σηκώθηκε από τη θέση του, αφού τακτοποίησε τον άνω χιτώνα του πάνω από τον έναν ώμο, αφού χαιρέτησε με ενωμένες παλάμες προς την κατεύθυνση του Ευλογημένου, είπε στον Ευλογημένο: «Μου έρχεται έμπνευση, Ευλογημένε, μου έρχεται έμπνευση, Καλότυχε». «Ας σου έρθει, Βανγκίσα», είπε ο Ευλογημένος. Τότε ο σεβάσμιος Βανγκίσα επαίνεσε τον Ευλογημένο μπροστά του με κατάλληλους στίχους:
και δεν θα έβλαπτε τους άλλους· αυτή πράγματι είναι η καλά ειπωμένη ομιλία.
αυτός που χωρίς να υιοθετεί κακά, λέει το αγαπητό στους άλλους.
στην αλήθεια, στο όφελος και στη Διδασκαλία, είπαν ότι οι αγαθοί είναι εδραιωμένοι.
για τον τερματισμό του βασάνου, αυτή πράγματι είναι η ύψιστη των ομιλιών».