10.
Η ομιλία για την επίσκεψη στον ασθενή
352.
Εκείνη την περίοδο ο οικοδεσπότης Τσίττα ήταν άρρωστος, ταλαιπωρημένος, βαριά ασθενής.
Τότε αρκετές θεότητες των πάρκων, θεότητες των δασών, θεότητες των δέντρων, θεότητες που κατοικούν σε βότανα, χόρτα και δασικά δέντρα, αφού συγκεντρώθηκαν και συναθροίστηκαν, είπαν στον οικοδεσπότη Τσίττα:
«Εύχου, οικοδεσπότη, στο μέλλον να γίνεις βασιλιάς παγκόσμιος μονάρχης».
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο οικοδεσπότης Τσίττα είπε σε εκείνες τις θεότητες των πάρκων, τις θεότητες των δασών, τις θεότητες των δέντρων, τις θεότητες που κατοικούν σε βότανα, χόρτα και δασικά δέντρα: «Και αυτό είναι παροδικό, και αυτό είναι ασταθές, και αυτό πρέπει να εγκαταλειφθεί φεύγοντας». Όταν αυτό ειπώθηκε, οι φίλοι και σύμβουλοι, οι συγγενείς και ομόαιμοι του οικοδεσπότη Τσίττα είπαν στον οικοδεσπότη Τσίττα: «Εδραίωσε τη μνήμη, νεαρέ κύριε, μην παραληρείς». «Τι λέω εγώ που εσείς μου μιλάτε έτσι: 'Εδραίωσε τη μνήμη, νεαρέ κύριε, μην παραληρείς';» «Έτσι λοιπόν εσύ, νεαρέ κύριε, λες: 'Και αυτό είναι παροδικό, και αυτό είναι ασταθές, και αυτό πρέπει να εγκαταλειφθεί φεύγοντας'». «Διότι πράγματι σε μένα οι θεότητες των πάρκων, οι θεότητες των δασών, οι θεότητες των δέντρων, οι θεότητες που κατοικούν σε βότανα, χόρτα και δασικά δέντρα είπαν έτσι: 'Εύχου, οικοδεσπότη, στο μέλλον να γίνεις βασιλιάς παγκόσμιος μονάρχης'. Σε αυτές εγώ λέω έτσι: 'Και αυτό είναι παροδικό... κ.λπ... και αυτό πρέπει να εγκαταλειφθεί φεύγοντας'». «Βλέποντας ποιον λόγο όμως, νεαρέ κύριε, εκείνες οι θεότητες των πάρκων, οι θεότητες των δασών, οι θεότητες των δέντρων, οι θεότητες που κατοικούν σε βότανα, χόρτα και δασικά δέντρα είπαν έτσι: 'Εύχου, οικοδεσπότη, στο μέλλον να γίνεις βασιλιάς παγκόσμιος μονάρχης';» «Σε εκείνες τις θεότητες των πάρκων, τις θεότητες των δασών, τις θεότητες των δέντρων, τις θεότητες που κατοικούν σε βότανα, χόρτα και δασικά δέντρα έρχεται έτσι η σκέψη: 'Αυτός ο οικοδεσπότης Τσίττα είναι ηθικός, καλού χαρακτήρα. Αν ευχηθεί: "Στο μέλλον να γίνω βασιλιάς παγκόσμιος μονάρχης", αυτή η ευχή του θα επιτύχει, η νοητική ευχή του ηθικού λόγω της καθαρότητάς της· ο δίκαιος βλέπει δίκαιο καρπό'. Βλέποντας αυτόν τον λόγο εκείνες οι θεότητες των πάρκων, οι θεότητες των δασών, οι θεότητες των δέντρων, οι θεότητες που κατοικούν σε βότανα, χόρτα και δασικά δέντρα είπαν έτσι: 'Εύχου, οικοδεσπότη, στο μέλλον να γίνεις βασιλιάς παγκόσμιος μονάρχης'. Σε αυτές εγώ λέω έτσι: 'Και αυτό είναι παροδικό, και αυτό είναι ασταθές, και αυτό πρέπει να εγκαταλειφθεί φεύγοντας'».
«Τότε λοιπόν, νεαρέ κύριε, νουθέτησε και εμάς». «Γι' αυτό λοιπόν πρέπει να εξασκείστε έτσι: 'Θα είμαστε προικισμένοι με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος είναι ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, ο τέλειος στην αληθινή γνώση και στην καλή συμπεριφορά, ο Καλότυχος, ο γνώστης του κόσμου, ο ανυπέρβλητος οδηγός των ανθρώπων που πρέπει να εκπαιδευτούν, ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Θα είμαστε προικισμένοι με ακλόνητη πεποίθηση στη Διδασκαλία - 'Η Διδασκαλία είναι καλά διδαγμένη από τον Ευλογημένο, ορατή εδώ και τώρα, άμεσα αποτελεσματική, προσκαλώντας κάποιον να έλθει και να δει, οδηγώντας εμπρός, κατανοητή ατομικά από τους νοήμονες'. Θα είμαστε προικισμένοι με ακλόνητη πεποίθηση στην Κοινότητα - 'Η Κοινότητα των μαθητών του Ευλογημένου ασκεί καλά, η Κοινότητα των μαθητών του Ευλογημένου ασκεί ευθέως, η Κοινότητα των μαθητών του Ευλογημένου ασκεί με την πραγματική μέθοδο, η Κοινότητα των μαθητών του Ευλογημένου ασκεί σωστά, δηλαδή τα τέσσερα ζεύγη ατόμων, τα οκτώ αρσενικά άτομα· αυτή η Κοινότητα των μαθητών του Ευλογημένου είναι άξια προσφορών, άξια φιλοξενίας, άξια δώρων, άξια χαιρετισμού με ενωμένες παλάμες, το ανυπέρβλητο πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τον κόσμο'. Οποιαδήποτε δωρεά υπάρχει στην οικογένεια, όλη αυτή θα είναι αδιαίρετη με τους ηθικούς, τους καλού χαρακτήρα' - έτσι πρέπει να εξασκείστε». Τότε ο οικοδεσπότης Τσίττα, αφού παρακίνησε τους φίλους και συμβούλους, τους συγγενείς και ομόαιμους στον Βούδα και στη Διδασκαλία και στην Κοινότητα και στη γενναιοδωρία, πέθανε. Δέκατη.