2.
Η ομιλία για τον Ουπατίσσα
236.
Διέμενε στη Σαβάτθι.
Εκεί ο σεβάσμιος Σαριπούττα απευθύνθηκε στους μοναχούς -
«Φίλοι μοναχοί».
«Φίλε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον σεβάσμιο Σαριπούττα.
Ο σεβάσμιος Σαριπούττα είπε αυτό -
«Εδώ σε μένα, φίλοι, που είχα μεταβεί σε ιδιωτικό χώρο και ήμουν σε απομόνωση, εγέρθηκε αυτός ο αναλογισμός στο νου: "Υπάρχει άραγε κάτι στον κόσμο, από τη μεταβολή και την αλλαγή του οποίου θα εγείρονταν σε μένα λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος;" Σε μένα, φίλε, ήρθε αυτή η σκέψη: "Δεν υπάρχει κάτι στον κόσμο, από τη μεταβολή και την αλλαγή του οποίου θα εγείρονταν σε μένα λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος"».
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον σεβάσμιο Σαριπούττα: «Ακόμα και από τη μεταβολή και την αλλαγή του Διδασκάλου, φίλε Σαριπούττα, δεν θα εγείρονταν σε σένα λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος;» «Ακόμα και από τη μεταβολή και την αλλαγή του Διδασκάλου, φίλε, δεν θα εγείρονταν σε μένα λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος, αλλά θα σκεφτόμουν έτσι: "Αλίμονο, πράγματι, αγαπητέ, ο Διδάσκαλος έχει εξαφανιστεί, αυτός με τη μεγάλη υπερφυσική δύναμη και τη μεγάλη επιρροή. Αν πράγματι ο Ευλογημένος παρέμενε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, αυτό θα ήταν για την ευημερία του πλήθους, για την ευτυχία του πλήθους, από συμπόνια για τον κόσμο, για το όφελος, την ευημερία και την ευτυχία θεών και ανθρώπων"». Διότι πράγματι στον σεβάσμιο Σαριπούττα για πολύ καιρό οι υπολανθάνουσες τάσεις για ταύτιση με το εγώ, για ταύτιση με το δικό μου και για αλαζονεία έχουν πλήρως εκριζωθεί. Για αυτό το λόγο στον σεβάσμιο Σαριπούττα ακόμα και από τη μεταβολή και την αλλαγή του Διδασκάλου δεν θα εγείρονταν λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος». Δεύτερο.