Uggahasuttaṃ [AN 5.33, PTS 3.37–3.38]

3.

Η ομιλία για τον Ούγκαχα

33. Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Μπαντίγια, στο δάσος Τζάτι. Τότε ο Ούγκαχα, ο εγγονός του Μεντάκα, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο Ούγκαχα, ο εγγονός του Μεντάκα, είπε στον Ευλογημένο:

«Ας αποδεχθεί, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος το αυριανό γεύμα μου ως τέταρτος μαζί με τρεις άλλους». Ο Ευλογημένος αποδέχθηκε με σιωπή. Τότε ο Ούγκαχα, ο εγγονός του Μεντάκα, γνωρίζοντας τη συναίνεση του Ευλογημένου, σηκώθηκε από τη θέση του, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του και έφυγε.

Τότε ο Ευλογημένος, αφού πέρασε εκείνη η νύχτα, ντύθηκε το πρωί και παίρνοντας το κύπελλο και τους χιτώνες του, πήγε στην κατοικία του Ούγκαχα, του εγγονού του Μεντάκα· αφού έφτασε, κάθισε στο προετοιμασμένο κάθισμα. Τότε ο Ούγκαχα, ο εγγονός του Μεντάκα, ιδιοχείρως ικανοποίησε και περιποιήθηκε τον Ευλογημένο με εξαίσια στερεά και μαλακή τροφή. Τότε ο Ούγκαχα, ο εγγονός του Μεντάκα, όταν ο Ευλογημένος τελείωσε να τρώει και είχε απομακρύνει το χέρι του από το κύπελλο, κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο Ούγκαχα, ο εγγονός του Μεντάκα, είπε στον Ευλογημένο: «Αυτές οι κόρες μου, σεβάσμιε κύριε, θα πάνε στις οικογένειες των συζύγων τους. Ας τις νουθετήσει, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος· ας τις καθοδηγήσει, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος, αυτό που θα ήταν για την ευημερία και την ευτυχία τους για πολύ καιρό».

Τότε ο Ευλογημένος είπε σε εκείνες τις κόρες: «Γι' αυτό, κόρες, πρέπει να εξασκείστε έτσι - 'Σε όποιον σύζυγο οι γονείς μας θα μας δώσουν, επιθυμώντας το καλό μας, αναζητώντας την ωφέλειά μας, συμπονετικοί, από συμπόνια, σε αυτόν θα είμαστε αυτές που σηκώνονται πρώτες, αυτές που ξαπλώνουν τελευταίες, αυτές που ακούν τι να κάνουν, αυτές που συμπεριφέρονται ευχάριστα, αυτές που μιλούν με αγάπη'. Έτσι πρέπει να εξασκείστε, κόρες.

«Γι' αυτό, κόρες, πρέπει να εξασκείστε έτσι - 'Όσοι θα είναι σεβαστοί για τον σύζυγο, είτε η μητέρα είτε ο πατέρας είτε ασκητές και βραχμάνοι, αυτούς θα τιμούμε, θα σεβόμαστε, θα ευλαβούμαστε, θα δείχνουμε ευσέβεια, και όταν έρχονται θα τους τιμούμε με κάθισμα και νερό'. Έτσι πρέπει να εξασκείστε, κόρες.

«Γι' αυτό, κόρες, πρέπει να εξασκείστε έτσι - 'Όσες είναι οι εσωτερικές εργασίες του συζύγου, είτε μαλλί είτε βαμβάκι, σε αυτές θα είμαστε επιδέξιες, μη τεμπέλες, προικισμένες με διερεύνηση για τα κατάλληλα μέσα σε αυτά, ικανές να τα κάνουμε, ικανές να τα διοργανώσουμε'. Έτσι πρέπει να εξασκείστε, κόρες.

«Γι' αυτό, κόρες, πρέπει να εξασκείστε έτσι - 'Όποιοι είναι οι εσωτερικοί άνθρωποι του συζύγου, είτε δούλοι είτε υπηρέτες είτε εργάτες, αυτών θα γνωρίζουμε τι έγινε ως γινόμενο και τι δεν έγινε ως μη γινόμενο, και θα γνωρίζουμε τη δύναμη και την αδυναμία των αρρώστων, και θα μοιράζουμε σε αυτούς στερεά και μαλακή τροφή σύμφωνα με το μερίδιό τους'. Έτσι πρέπει να εξασκείστε, κόρες.

«Γι' αυτό, κόρες, πρέπει να εξασκείστε έτσι - 'Ό,τι ο σύζυγος θα φέρει, είτε χρήματα είτε δημητριακά είτε ασήμι είτε χρυσό, αυτό θα το διαφυλάσσουμε με φύλαξη και προστασία, και σε αυτό θα είμαστε μη απατεώνισσες, μη κλέφτρες, μη μέθυσες, μη σπάταλες'. Έτσι πρέπει να εξασκείστε, κόρες. Με αυτές τις πέντε ιδιότητες, κόρες, προικισμένη μια γυναίκα με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται ως σύντροφος των ευχάριστων θεών».