4.
Η ομιλία για την παράβαση
270.
Στη Σαβάτθι... κ.λπ...
στο μοναστήρι.
Εκείνη την περίοδο δύο μοναχοί διαπληκτίστηκαν.
Εκεί ένας μοναχός υπερέβη τα όρια.
Τότε εκείνος ο μοναχός εξομολογείται το σφάλμα ως σφάλμα κοντά σε εκείνον τον μοναχό·
εκείνος ο μοναχός δεν δέχεται.
Τότε αρκετοί μοναχοί πήγαν εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος·
αφού πλησίασαν, απέδωσαν σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισαν στο πλάι.
Καθισμένοι στο πλάι, εκείνοι οι μοναχοί είπαν στον Ευλογημένο:
«Εδώ, σεβάσμιε κύριε, δύο μοναχοί διαπληκτίστηκαν, εκεί ένας μοναχός υπερέβη τα όρια.
Τότε εκείνος ο μοναχός, σεβάσμιε κύριε, εξομολογείται το σφάλμα ως σφάλμα κοντά σε εκείνον τον μοναχό, εκείνος ο μοναχός δεν δέχεται».
«Αυτοί οι δύο, μοναχοί, είναι ανόητοι. Αυτός που δεν βλέπει το σφάλμα ως σφάλμα, και αυτός που δεν δέχεται σύμφωνα με τη Διδασκαλία από αυτόν που εξομολογείται το σφάλμα» - αυτοί, μοναχοί, είναι οι δύο ανόητοι. «Αυτοί οι δύο, μοναχοί, είναι σοφοί. Αυτός που βλέπει το σφάλμα ως σφάλμα, και αυτός που δέχεται σύμφωνα με τη Διδασκαλία από αυτόν που εξομολογείται το σφάλμα» - αυτοί, μοναχοί, είναι οι δύο σοφοί.
«Κάποτε στο παρελθόν, μοναχοί, ο Σάκκα, ο άρχοντας των θεών, καθησυχάζοντας τους Τριάντα Τρεις θεούς στην αίθουσα συνελεύσεων Σουντχάμμα, εκείνη τη στιγμή είπε αυτόν τον στίχο:
Μην επικρίνετε τον ανεπίκριτο, και μη μιλάτε διαβολές·
Τότε η οργή συντρίβει τον κακό άνθρωπο, όπως ένα βουνό"».