8.
Η ομιλία για τους αλλόδοξους
69.
«Αν, μοναχοί, οι αλλόδοξοι περιπλανώμενοι ασκητές σας ρωτούσαν έτσι -
'υπάρχουν αυτοί οι τρεις νοητικοί παράγοντες, φίλε.
Ποιοι τρεις;
Η λαγνεία, το μίσος, η αυταπάτη -
αυτοί πράγματι, φίλε, είναι οι τρεις νοητικοί παράγοντες.
Αυτών, φίλε, των τριών νοητικών παραγόντων ποια είναι η διάκριση, ποια η ανομοιότητα, ποια η διαφορά;'
Όταν ερωτηθείτε έτσι, εσείς, μοναχοί, πώς θα απαντούσατε σε εκείνους τους αλλόδοξους περιπλανώμενους ασκητές;»
«Ο Ευλογημένος είναι η ρίζα των διδασκαλιών μας, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος είναι ο οδηγός, ο Ευλογημένος είναι το καταφύγιο.
Καλώς, σεβάσμιε κύριε, ας ευδοκήσει ο ίδιος ο Ευλογημένος να εξηγήσει το νόημα αυτών που ειπώθηκαν.
Αφού ακούσουν από τον Ευλογημένο, οι μοναχοί θα το θυμούνται».
«Τότε λοιπόν, μοναχοί, ακούστε, προσέχετε καλά·
θα μιλήσω».
«Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο.
Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Αν, μοναχοί, οι αλλόδοξοι περιπλανώμενοι ασκητές σας ρωτούσαν έτσι - 'υπάρχουν αυτοί οι τρεις νοητικοί παράγοντες, φίλε. Ποιοι τρεις; Η λαγνεία, το μίσος, η αυταπάτη - αυτοί πράγματι, φίλε, είναι οι τρεις νοητικοί παράγοντες· αυτών, φίλε, των τριών νοητικών παραγόντων ποια είναι η διάκριση, ποια η ανομοιότητα, ποια η διαφορά;' Όταν ερωτηθείτε έτσι, εσείς, μοναχοί, θα πρέπει να απαντήσετε σε εκείνους τους αλλόδοξους περιπλανώμενους ασκητές έτσι - 'η λαγνεία πράγματι, φίλε, είναι μικρού σφάλματος αλλά αργά ξεθωριάζει, το μίσος είναι μεγάλου σφάλματος αλλά γρήγορα ξεθωριάζει, η αυταπάτη είναι μεγάλου σφάλματος και αργά ξεθωριάζει'.
'Ποια όμως, φίλε, είναι η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία η μη εγερμένη λαγνεία εγείρεται ή η εγερμένη λαγνεία οδηγεί σε αύξηση και επέκταση;' 'Πρέπει να ειπωθεί σε αυτόν: το σημάδι της ομορφιάς. Σε αυτόν που ασύνετα στρέφει την προσοχή του στο σημάδι της ομορφιάς, η μη εγερμένη λαγνεία εγείρεται ή η εγερμένη λαγνεία οδηγεί σε αύξηση και επέκταση. Αυτή λοιπόν, φίλε, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία η μη εγερμένη λαγνεία εγείρεται ή η εγερμένη λαγνεία οδηγεί σε αύξηση και επέκταση'.
'Ποια όμως, φίλε, είναι η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία το μη εγερμένο μίσος εγείρεται ή το εγερμένο μίσος οδηγεί σε αύξηση και επέκταση;' 'Πρέπει να ειπωθεί σε αυτόν: το σημάδι της αποστροφής. Σε αυτόν που ασύνετα στρέφει την προσοχή του στο σημάδι της αποστροφής, το μη εγερμένο μίσος εγείρεται ή το εγερμένο μίσος οδηγεί σε αύξηση και επέκταση. Αυτή λοιπόν, φίλε, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία το μη εγερμένο μίσος εγείρεται ή το εγερμένο μίσος οδηγεί σε αύξηση και επέκταση'.
«Ποια όμως, φίλε, είναι η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία η μη εγερμένη αυταπάτη εγείρεται ή η εγερμένη αυταπάτη οδηγεί σε αύξηση και επέκταση;» «Η μη-σοφή προσοχή», πρέπει να ειπωθεί σε αυτόν. Σε αυτόν που ασύνετα στρέφει την προσοχή του, η μη εγερμένη αυταπάτη εγείρεται ή η εγερμένη αυταπάτη οδηγεί σε αύξηση και επέκταση. Αυτή λοιπόν, φίλε, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία η μη εγερμένη αυταπάτη εγείρεται ή η εγερμένη αυταπάτη οδηγεί σε αύξηση και επέκταση».
«Ποια όμως, φίλε, είναι η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία η μη εγερμένη λαγνεία δεν εγείρεται και η εγερμένη λαγνεία εγκαταλείπεται;» «Το σημάδι της ρυπαρότητας», πρέπει να ειπωθεί σε αυτόν. Σε αυτόν που συνετά στρέφει την προσοχή του στο σημάδι της ρυπαρότητας, η μη εγερμένη λαγνεία δεν εγείρεται και η εγερμένη λαγνεία εγκαταλείπεται. Αυτή λοιπόν, φίλε, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία η μη εγερμένη λαγνεία δεν εγείρεται και η εγερμένη λαγνεία εγκαταλείπεται».
«Ποια όμως, φίλε, είναι η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία το μη εγερμένο μίσος δεν εγείρεται και το εγερμένο μίσος εγκαταλείπεται;» «Η απελευθέρωση του νου μέσω της φιλικότητας», πρέπει να ειπωθεί σε αυτόν. Σε αυτόν που συνετά στρέφει την προσοχή του στην απελευθέρωση του νου μέσω της φιλικότητας, το μη εγερμένο μίσος δεν εγείρεται και το εγερμένο μίσος εγκαταλείπεται. Αυτή λοιπόν, φίλε, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία το μη εγερμένο μίσος δεν εγείρεται και το εγερμένο μίσος εγκαταλείπεται».
«Ποια όμως, φίλε, είναι η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία η μη εγερμένη αυταπάτη δεν εγείρεται και η εγερμένη αυταπάτη εγκαταλείπεται;» «Η συνετή προσοχή», πρέπει να ειπωθεί σε αυτόν. Σε αυτόν που συνετά στρέφει την προσοχή του, η μη εγερμένη αυταπάτη δεν εγείρεται και η εγερμένη αυταπάτη εγκαταλείπεται. Αυτή λοιπόν, φίλε, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία η μη εγερμένη αυταπάτη δεν εγείρεται και η εγερμένη αυταπάτη εγκαταλείπεται». Όγδοη.