4.
Η ομιλία για το «δεν υπάρχουν»
34.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Τότε πολλές θεότητες από την ομάδα των Σατουλλαπακάγικα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασαν τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασαν, απέδωσαν σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκαν στο πλάι.
Στεκόμενη στο πλάι, μια θεότητα είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
υπάρχουν εδώ επιθυμητά πράγματα στα οποία είναι δέσμιος·
σε αυτά αμελής, τη μη-επιστροφή,
δεν φτάνει ο άνθρωπος από την επικράτεια του θανάτου.»
με την απομάκρυνση της επιθυμίας, η απομάκρυνση της δυστυχίας·
με την απομάκρυνση της δυστυχίας, η απομάκρυνση του πόνου.»
το πάθος για σκέψεις είναι η ηδονή του ανθρώπου·
τα ποικίλα πράγματα παραμένουν έτσι ακριβώς στον κόσμο,
αλλά εδώ οι σοφοί απομακρύνουν την επιθυμία.
ας υπερβεί κάθε νοητικό δεσμό·
αυτόν που δεν προσκολλάται στη νοητικότητα και υλικότητα,
τον μη κατέχοντα τίποτα, δεν τον ακολουθούν οι πόνοι.
έκοψε την επιθυμία εδώ στη νοητικότητα και υλικότητα·
αυτόν με κομμένους τους νοητικούς κόμβους, χωρίς ταραχή, χωρίς επιθυμία,
αναζητώντας δεν τον βρήκαν·
θεοί και άνθρωποι εδώ ή εκεί,
στους παραδείσους ή σε όλες τις κατοικίες.»
θεοί και άνθρωποι εδώ ή εκεί·
τον ύψιστο μεταξύ των ανθρώπων, αυτόν που πράττει για το καλό των ανθρώπων,
όσοι τον προσκυνούν, αυτοί είναι αξιέπαινοι.»
που προσκυνούν αυτόν τον πραγματικά απελευθερωμένο·
έχοντας γνωρίσει τη Διδασκαλία, έχοντας εγκαταλείψει τη σκεπτικιστική αμφιβολία,
αυτοί που έχουν υπερβεί την προσκόλληση είναι επίσης εκείνοι οι μοναχοί».