7.
Η ομιλία για το νεαρό δέντρο
57.
Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ...
«Μοναχοί, σε αυτόν που διαμένει παρατηρώντας την απόλαυση στα φαινόμενα που είναι υποκείμενα σε νοητικούς δεσμούς, η επιθυμία αυξάνεται.
Με την επιθυμία ως συνθήκη υπάρχει προσκόλληση... κ.λπ...
έτσι υπάρχει η προέλευση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου».
«Όπως, μοναχοί, ένα νεαρό δέντρο. Ένας άνθρωπος κατά καιρούς θα καθάριζε τις ρίζες του, κατά καιρούς θα έβαζε χώμα, κατά καιρούς θα έβαζε νερό. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, αυτό το νεαρό δέντρο, με αυτή την τροφή, με αυτή την προσκόλληση, θα έφτανε σε ανάπτυξη, αύξηση και επέκταση. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, σε αυτόν που διαμένει παρατηρώντας την απόλαυση στα φαινόμενα που είναι υποκείμενα σε νοητικούς δεσμούς, η επιθυμία αυξάνεται. Με την επιθυμία ως συνθήκη υπάρχει προσκόλληση... κ.λπ... Έτσι υπάρχει η προέλευση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου.
«Μοναχοί, σε αυτόν που διαμένει παρατηρώντας τον κίνδυνο στα φαινόμενα που είναι υποκείμενα σε νοητικούς δεσμούς, η επιθυμία καταπαύει. Από την παύση της επιθυμίας υπάρχει η παύση της προσκόλλησης... κ.λπ... Έτσι υπάρχει η παύση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου.
«Όπως, μοναχοί, ένα νεαρό δέντρο. Τότε θα ερχόταν ένας άνθρωπος παίρνοντας σκαπάνη και καλάθι... κ.λπ... ή θα το παρέσυρε σε ποτάμι με ορμητικό ρεύμα. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, αυτό το νεαρό δέντρο θα είχε τη ρίζα του κομμένη, θα είχε γίνει σαν κορμός φοίνικα, θα είχε οδηγηθεί στην εξαφάνιση, θα είχε τη φύση της μη-έγερσης στο μέλλον. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, σε αυτόν που διαμένει παρατηρώντας τον κίνδυνο στα φαινόμενα που είναι υποκείμενα σε νοητικούς δεσμούς, η επιθυμία καταπαύει. Από την παύση της επιθυμίας υπάρχει η παύση της προσκόλλησης... κ.λπ... έτσι υπάρχει η παύση αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου». Έβδομη.