3.
Ομιλία για την εκρίζωση των νοητικών δεσμών
55.
«Πώς άραγε, σεβάσμιε κύριε, σε αυτόν που γνωρίζει πώς και βλέπει πώς, οι νοητικοί δεσμοί εκριζώνονται;»
«Σε αυτόν που γνωρίζει το μάτι ως μη-εαυτό και βλέπει ως μη-εαυτό, μοναχέ, οι νοητικοί δεσμοί εκριζώνονται.
Τις υλικές μορφές ως μη-εαυτό...
η οφθαλμική συνείδηση...
την οφθαλμική επαφή...
ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό σε αυτόν που γνωρίζει ως μη-εαυτό και βλέπει ως μη-εαυτό, οι νοητικοί δεσμοί εκριζώνονται.
Το αυτί...
η μύτη...
τη γλώσσα...
το σώμα...
τον νου...
στη Διδασκαλία...
η νοητική συνείδηση...
τη νοητική επαφή...
ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό σε αυτόν που γνωρίζει ως μη-εαυτό και βλέπει ως μη-εαυτό, οι νοητικοί δεσμοί εκριζώνονται.
Έτσι λοιπόν, μοναχέ, σε αυτόν που γνωρίζει έτσι και βλέπει έτσι, οι νοητικοί δεσμοί εκριζώνονται».
Τρίτη.