10.
Η ομιλία για το αληθές
1090.
«Υπάρχουν αυτά τα τέσσερα πραγματικά, μοναχοί, αλάνθαστα, μη διαφορετικά.
Ποιες τέσσερις;
'Αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος', μοναχοί, αυτό είναι πραγματικό, αυτό είναι αλάνθαστο, αυτό είναι μη διαφορετικό·
'αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου', αυτό είναι πραγματικό, αυτό είναι αλάνθαστο, αυτό είναι μη διαφορετικό·
'αυτή είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου', αυτό είναι πραγματικό, αυτό είναι αλάνθαστο, αυτό είναι μη διαφορετικό·
'αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου', αυτό είναι πραγματικό, αυτό είναι αλάνθαστο, αυτό είναι μη διαφορετικό -
αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα τέσσερα πραγματικά, αλάνθαστα, μη διαφορετικά.
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος»... κ.λπ... πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»». Δέκατη.