7.
Η ομιλία για τον κατάλληλο χρόνο
37.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στους Σάκκα, στην Καπιλαβάττχου, στο Μεγάλο Δάσος, με μια μεγάλη Κοινότητα μοναχών, περίπου πεντακόσιους μοναχούς, όλοι τους Άξιοι·
και από δέκα κοσμικά συστήματα θεότητες ως επί το πλείστον είχαν συγκεντρωθεί για να δουν τον Ευλογημένο και την Κοινότητα των μοναχών.
Τότε σε τέσσερις θεότητες που ανήκαν στις Αγνές Διαμονές ήρθε αυτή η σκέψη:
«Αυτός ο Ευλογημένος διαμένει στους Σάκκα, στην Καπιλαβάττχου, στο Μεγάλο Δάσος, με μια μεγάλη Κοινότητα μοναχών, περίπου πεντακόσιους μοναχούς, όλοι τους Άξιοι·
και από δέκα κοσμικά συστήματα θεότητες ως επί το πλείστον είχαν συγκεντρωθεί για να δουν τον Ευλογημένο και την Κοινότητα των μοναχών.
Γιατί να μην πάμε κι εμείς προς τον Ευλογημένο·
αφού πλησιάσουμε, να πούμε ο καθένας έναν στίχο κοντά στον Ευλογημένο».
Τότε εκείνες οι θεότητες - όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του, ακριβώς έτσι - εξαφανίστηκαν από τους θεούς των Αγνών Διαμονών και εμφανίστηκαν μπροστά στον Ευλογημένο. Τότε εκείνες οι θεότητες, αφού απέδωσαν σεβασμό στον Ευλογημένο, στάθηκαν στο πλάι. Στεκόμενη στο πλάι, μια θεότητα είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
Ήρθαμε σε αυτή τη συνάθροιση της Διδασκαλίας, για να δούμε την αήττητη Κοινότητα».
Τότε μια άλλη θεότητα είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
Όπως ηνίοχος κρατώντας τα ηνία, οι σοφοί προστατεύουν τις ικανότητές τους».
Τότε μια άλλη θεότητα είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
Αυτοί περιφέρονται αγνοί, άσπιλοι, με όραση, καλά δαμασμένοι, νεαροί ελέφαντες».
Τότε μια άλλη θεότητα είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
Αφού εγκαταλείψουν το ανθρώπινο σώμα, θα συμπληρώσουν το σύνολο των θεών».