2.
Η ομιλία για τον όρο της υπεροχής
22.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πήγε προς τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Στον σεβάσμιο Άναντα που καθόταν στο πλάι, ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Όσον αφορά εκείνα τα φαινόμενα, Άναντα, που οδηγούν στην πραγμάτωση με άμεση γνώση εκείνων των διαφόρων όρων των εννοιών, εγώ, Άναντα, ισχυρίζομαι με αυτοπεποίθηση σε αυτά. 'Να διδάξω τη Διδασκαλία σε εκείνους τους διάφορους έτσι ώστε όποιος ασκεί με όποιον τρόπο να γνωρίσει το υπαρκτό ως «υπάρχει», να γνωρίσει το ανύπαρκτο ως «δεν υπάρχει», να γνωρίσει το κατώτερο ως «κατώτερο», να γνωρίσει το ανώτερο ως «ανώτερο», να γνωρίσει το υπερβατικό ως «υπερβατικό», να γνωρίσει το ανυπέρβλητο ως «ανυπέρβλητο»· και με όποιον τρόπο αυτό πρέπει να γνωστεί ή να ιδωθεί ή να πραγματοποιηθεί, έτσι θα το γνωρίσει ή θα το δει ή θα το πραγματοποιήσει' - αυτό είναι δυνατόν. Αυτό είναι το ανυπέρβλητο, Άναντα, μεταξύ των γνώσεων, δηλαδή η γνώση των φαινομένων όπως πραγματικά είναι σε κάθε περίπτωση. Γι' αυτό εγώ, Άναντα, λέω ότι δεν υπάρχει άλλη γνώση πιο ανώτερη ή πιο εξαίσια από αυτή τη γνώση.
«Αυτές οι δέκα, Άναντα, είναι οι δυνάμεις του Τατχάγκατα του Τατχάγκατα, προικισμένος με τις οποίες ο Τατχάγκατα διεκδικεί την ανώτατη θέση, βρυχάται το βρύχημα του λιονταριού στις συνελεύσεις, θέτει σε κίνηση τον υπέρτατο τροχό. Ποιες είναι οι δέκα; Εδώ, Άναντα, ο Τατχάγκατα κατανοεί όπως πραγματικά είναι το δυνατόν ως δυνατόν και το αδύνατον ως αδύνατον. Εφόσον, Άναντα, ο Τατχάγκατα κατανοεί όπως πραγματικά είναι το δυνατόν ως δυνατόν και το αδύνατον ως αδύνατον, αυτό επίσης, Άναντα, είναι δύναμη του Τατχάγκατα του Τατχάγκατα, βασιζόμενος στην οποία ο Τατχάγκατα διεκδικεί την ανώτατη θέση, βρυχάται το βρύχημα του λιονταριού στις συνελεύσεις, θέτει σε κίνηση τον υπέρτατο τροχό.
«Επιπλέον, Άναντα, ο Τατχάγκατα κατανοεί όπως πραγματικά είναι το επακόλουθο των αναλήψεων πράξεων του παρελθόντος, του μέλλοντος και του παρόντος, ως προς τη συνθήκη και την αιτία. Εφόσον, Άναντα... κ.λπ... αυτό επίσης, Άναντα... κ.λπ...
«Επιπλέον, Άναντα, ο Τατχάγκατα κατανοεί όπως πραγματικά είναι την πρακτική που οδηγεί σε κάθε προορισμό. Εφόσον, Άναντα... κ.λπ... αυτό επίσης, Άναντα... κ.λπ...
«Επιπλέον, Άναντα, ο Τατχάγκατα κατανοεί όπως πραγματικά είναι τον κόσμο με τα πολλά στοιχεία, τα διάφορα στοιχεία. Εφόσον, Άναντα... κ.λπ... αυτό επίσης, Άναντα... κ.λπ...
«Επιπλέον, Άναντα, ο Τατχάγκατα κατανοεί όπως πραγματικά είναι τις διάφορες διαθέσεις των όντων. Εφόσον, Άναντα... κ.λπ... αυτό επίσης, Άναντα... κ.λπ...
«Επιπλέον, Άναντα, ο Τατχάγκατα κατανοεί όπως πραγματικά είναι την ανώτερη και κατώτερη κατάσταση των ικανοτήτων άλλων όντων, άλλων ατόμων. Εφόσον, Άναντα... κ.λπ... αυτό επίσης, Άναντα... κ.λπ...
«Επιπλέον, Άναντα, ο Τατχάγκατα κατανοεί όπως πραγματικά είναι τη μόλυνση, την κάθαρση και την ανάδυση από τις διαλογιστικές εκστάσεις, τις απολυτρώσεις, τις αυτοσυγκεντρώσεις και τις διαλογιστικές επιτεύξεις. Εφόσον, Άναντα... κ.λπ... αυτό επίσης, Άναντα... κ.λπ...
«Επιπλέον, Άναντα, ο Τατχάγκατα θυμάται πολλές προηγούμενες υπάρξεις, δηλαδή - μία γέννηση, δύο γεννήσεις... κ.λπ... έτσι θυμάται πολλές προηγούμενες υπάρξεις με τις λεπτομέρειες και τα χαρακτηριστικά τους. Εφόσον, Άναντα... κ.λπ... αυτό επίσης, Άναντα... κ.λπ...
«Επιπλέον, Άναντα, ο Τατχάγκατα με τον θείο οφθαλμό, καθαρό, που υπερβαίνει τον ανθρώπινο... κ.λπ... κατανοεί τα όντα που επαναγεννιούνται σύμφωνα με τις πράξεις τους. Εφόσον, Άναντα... κ.λπ... αυτό επίσης, Άναντα... κ.λπ...
«Επιπλέον, Άναντα, ο Τατχάγκατα με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, παραμένει. Εφόσον, Άναντα, ο Τατχάγκατα με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, την απελευθέρωση του νου χωρίς νοητικές διαφθορές... κ.λπ... έχοντας πραγματοποιήσει, έχοντας επιτύχει, διαμένει. Αυτό επίσης, Άναντα, είναι δύναμη του Τατχάγκατα του Τατχάγκατα, βασιζόμενος στην οποία ο Τατχάγκατα διεκδικεί την ανώτατη θέση, βρυχάται το βρύχημα του λιονταριού στις συνελεύσεις, θέτει σε κίνηση τον υπέρτατο τροχό.
Αυτές λοιπόν, Άναντα, είναι οι δέκα δυνάμεις του Τατχάγκατα του Τατχάγκατα, προικισμένος με τις οποίες ο Τατχάγκατα διεκδικεί την ανώτατη θέση, βρυχάται το βρύχημα του λιονταριού στις συνελεύσεις, θέτει σε κίνηση τον υπέρτατο τροχό». Δεύτερο.