0 results
Συμβουλεύομαι τα σχόλια και υποσχόλια για αυτή την ενότητα...
12.
Η ομιλία για το μικρό αδιέξοδο
885.
Ζώντας ο καθένας στη δική του άποψη, έρχονται σε διαμάχη και διάφοροι επιδέξιοι λένε·
«Όποιος έτσι γνωρίζει, αυτός γνώρισε τη Διδασκαλία, αυτός που απορρίπτει αυτό είναι ατελής».
886.
Ακόμη κι έτσι αφού αρπάξουν διαφωνούν, «ο άλλος είναι αδαής και άσχετος» λένε·
ποια άραγε από αυτές τις δηλώσεις είναι αληθινή, αφού όλοι αυτοί αποκαλούν τους εαυτούς τους επιδέξιους.
887.
Αν κάποιος δεν αποδέχεται τη διδασκαλία του άλλου, είναι ανόητος και κατώτερης σοφίας·
Όλοι είναι ανόητοι με πολύ κατώτερη σοφία, όλοι αυτοί παραμένουν προσκολλημένοι σε απόψεις.
888.
Με τη δική τους άποψη δεν είναι εξαγνισμένοι, με πλήρως καθαρή σοφία, επιδέξιοι, σοφοί·
Κανείς από αυτούς δεν έχει κατώτερη σοφία, διότι η άποψη και αυτών είναι εξίσου πλήρης.
889.
Δεν λέω εγώ ότι αυτό είναι αληθινό, που οι ανόητοι αποκαλούν αμοιβαία ο ένας τον άλλον·
Την δική τους άποψη την έκαναν αλήθεια, γι' αυτό λοιπόν θεωρούν τον άλλον ανόητο.
890.
Αυτό που κάποιοι αποκαλούν αλήθεια, αληθινό, άλλοι το αποκαλούν κενό, ψέμα·
έτσι ακόμη αφού βυθιστούν διαφωνούν, γιατί οι ασκητές δεν λένε ένα πράγμα;
891.
Διότι μία είναι η αλήθεια, δεν υπάρχει δεύτερη, στην οποία η γενιά δεν θα διαφωνούσε κατανοώντας·
διάφορες αλήθειες οι ίδιοι διακηρύσσουν, για αυτό οι ασκητές δεν λένε ένα πράγμα.
892.
Γιατί άραγε διάφορες αλήθειες λένε, οι διαφωνούντες αποκαλώντας τους εαυτούς τους επιδέξιους;
Οι αλήθειες που ακούστηκαν είναι πολλές και διάφορες, ή μήπως αυτοί ακολουθούν τη λογική τους;
893.
Δεν υπάρχουν βέβαια πολλές και διάφορες αλήθειες, μόνιμες στον κόσμο εκτός από την αντίληψη·
Και αφού σχεδίασαν λογική στις απόψεις, λένε τη δυάδα «αλήθεια» και «ψέμα».
894.
Στο ορατό, το ακουστό, την ηθική και την ασκητική πρακτική ή το αισθητό, και σε αυτά βασιζόμενος βλέπει περιφρόνηση·
Στεκόμενος στην κρίση γελώντας, «ο άλλος είναι αδαής και άσχετος» λέει.
895.
Με ό,τι ακριβώς θεωρεί τον άλλον ανόητο, με αυτό τον εαυτό του «επιδέξιο» λέει·
Ο ίδιος τον εαυτό του επιδέξιο αποκαλώντας, τον άλλον περιφρονεί, αυτό ακριβώς λέει.
896.
Με υπερβολική άποψη αυτός είναι γεμάτος, μεθυσμένος από αλαζονεία, πλήρης υπερηφάνειας·
Ο ίδιος τον εαυτό του με το νου χρίει, διότι η άποψη του είναι εξίσου πλήρης.
897.
Αν πράγματι από τα λόγια του άλλου είναι κατώτερος, αυτός ο ίδιος μαζί είναι κατώτερης σοφίας·
αλλά αν ο ίδιος είναι γνώστης, σοφός, κανείς αδαής δεν υπάρχει μεταξύ των ασκητών.
898.
Αυτοί που διακηρύσσουν διδασκαλία διαφορετική από αυτήν, έχουν αποτύχει, δεν είναι πλήρεις στην αγνότητα·
Έτσι ακόμη οι αιρετικοί πολλαπλώς λένε, διότι αυτοί είναι βαμμένοι από το πάθος για τη δική τους άποψη.
899.
«Μόνο εδώ υπάρχει αγνότητα», έτσι διακηρύσσουν, δεν λένε ότι υπάρχει εξαγνισμός σε άλλες διδασκαλίες·
Έτσι ακόμη οι αιρετικοί πολλαπλώς εδραιωμένοι, εκεί στο δικό τους δόγμα σταθερά διακηρύσσοντας.
900.
Ακόμη και στο δικό του δόγμα σταθερά διακηρύσσοντας, ποιον εδώ θα θεωρούσε ανόητο τον άλλον;
Ο ίδιος αυτός θα προκαλούσε διαμάχη, αποκαλώντας τον άλλον ανόητο με ακάθαρτη διδασκαλία.
901.
Στεκόμενος στην κρίση, έχοντας ο ίδιος καταστρέψει, αυτός μπαίνει σε αντιδικία στον κόσμο·
εγκαταλείποντας όλες τις κρίσεις, το πλάσμα δεν κάνει διαμάχη στον κόσμο.
Τέλος της ομιλίας για το μικρό αδιέξοδο, δωδέκατη.
×
Σφάλμα: Η φόρμα επικοινωνίας δε βρέθηκε.
×
Προσθήκη σημειώσεων για προσωπική χρήση
