3.
Η ομιλία για την παρομοίωση με τη σάρκα του γιου
63.
Στη Σαβάτθι...
«Υπάρχουν, μοναχοί, αυτές οι τέσσερις τροφές για τη διάρκεια των όντων που έχουν γεννηθεί ή για την υποστήριξη αυτών που αναζητούν να γεννηθούν.
Ποιοι τέσσερις;
Φαγώσιμη τροφή, χονδροειδής ή λεπτοφυής, η επαφή είναι η δεύτερη, η νοητική βούληση είναι η τρίτη, η συνείδηση είναι η τέταρτη.
Αυτές, μοναχοί, είναι οι τέσσερις τροφές για τη διάρκεια των όντων που έχουν γεννηθεί ή για την υποστήριξη αυτών που αναζητούν να γεννηθούν».
«Και πώς, μοναχοί, πρέπει να θεωρείται η φαγώσιμη τροφή; Όπως, μοναχοί, ένα ζευγάρι συζύγων, παίρνοντας λίγες προμήθειες, θα ξεκινούσε ένα ταξίδι μέσα από την έρημο. Αυτοί είχαν ένα μοναχοπαίδι, αγαπητό και λατρεμένο. Τότε, μοναχοί, σε εκείνο το ζευγάρι συζύγων που είχε μπει στην έρημο, οι λίγες προμήθειες που είχαν θα οδηγούνταν σε πλήρη εξάλειψη και εξάντληση. Και θα υπήρχε το υπόλοιπο της ερήμου που δεν είχε διασχιστεί. Τότε, μοναχοί, σε εκείνο το ζευγάρι συζύγων θα ερχόταν αυτή η σκέψη: "Οι λίγες προμήθειες που είχαμε έχουν εξαντληθεί και τελειώσει. Και υπάρχει αυτό το υπόλοιπο της ερήμου που δεν έχει διασχιστεί. Γιατί να μη σκοτώσουμε αυτό το μοναχοπαίδι μας, το αγαπητό και λατρεμένο, και κάνοντας αποξηραμένο κρέας και κρέας σε σούβλα, τρώγοντας τη σάρκα του γιου μας, έτσι να διασχίσουμε το υπόλοιπο της ερήμου, για να μην χαθούμε και οι τρεις μας". Τότε, μοναχοί, εκείνο το ζευγάρι συζύγων, αφού σκότωσε εκείνο το μοναχοπαίδι, το αγαπητό και λατρεμένο, και αφού έκανε αποξηραμένο κρέας και κρέας σε σούβλα, τρώγοντας τη σάρκα του γιου τους, έτσι θα διέσχιζε το υπόλοιπο της ερήμου. Αυτοί θα έτρωγαν τη σάρκα του γιου τους και θα χτυπούσαν το στήθος τους: "Πού είσαι, μοναχοπαίδι μου, πού είσαι, μοναχοπαίδι μου;"
«Τι νομίζετε, μοναχοί, άραγε αυτοί θα έτρωγαν τροφή για διασκέδαση, ή θα έτρωγαν τροφή για ματαιότητα, ή θα έτρωγαν τροφή για στολισμό, ή θα έτρωγαν τροφή για ομορφιά;» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε». «Δεν θα έτρωγαν, μοναχοί, τροφή μόνο για σκοπό διάβασης της ερήμου;» «Ναι, σεβάσμιε κύριε». «Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, λέω ότι πρέπει να θεωρείται η φαγώσιμη τροφή. Όταν, μοναχοί, η φαγώσιμη τροφή έχει κατανοηθεί πλήρως, το πάθος για τα πέντε είδη αισθησιακής ηδονής έχει κατανοηθεί πλήρως. Όταν το πάθος για τα πέντε είδη αισθησιακής ηδονής έχει κατανοηθεί πλήρως, δεν υπάρχει εκείνος ο νοητικός δεσμός με τον οποίο δεμένος ένας ευγενής μαθητής θα επέστρεφε ξανά σε αυτόν τον κόσμο.
«Και πώς, μοναχοί, πρέπει να θεωρείται η επαφή ως τροφή; Όπως, μοναχοί, μια αγελάδα χωρίς δέρμα αν στεκόταν κοντά σε τοίχο. Τα έμβια όντα που ζουν στον τοίχο θα την έτρωγαν. Αν στεκόταν κοντά σε δέντρο, τα έμβια όντα που ζουν στο δέντρο θα την έτρωγαν. Αν στεκόταν κοντά σε νερό, τα έμβια όντα που ζουν στο νερό θα την έτρωγαν. Αν στεκόταν στον αέρα, τα έμβια όντα που ζουν στον αέρα θα την έτρωγαν. Οπουδήποτε κι αν στεκόταν, μοναχοί, εκείνη η αγελάδα χωρίς δέρμα, τα έμβια όντα που ζουν εκεί θα την έτρωγαν. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, λέω ότι πρέπει να θεωρείται η επαφή ως τροφή. Όταν, μοναχοί, η επαφή ως τροφή έχει κατανοηθεί πλήρως, τα τρία αισθήματα έχουν κατανοηθεί πλήρως. Όταν τα τρία αισθήματα έχουν κατανοηθεί πλήρως, λέω ότι για τον ευγενή μαθητή δεν υπάρχει τίποτε περαιτέρω που πρέπει να γίνει.
«Και πώς, μοναχοί, πρέπει να θεωρείται η νοητική βούληση ως τροφή; Όπως, μοναχοί, ένας λάκκος με κάρβουνα βαθύτερος από το ανάστημα ενός ανθρώπου, γεμάτος κάρβουνα χωρίς φλόγα, χωρίς καπνό. Τότε θα ερχόταν ένας άνθρωπος που επιθυμεί να ζήσει, που επιθυμεί να μην πεθάνει, που επιθυμεί την ευτυχία, που αποστρέφεται τον πόνο. Δύο δυνατοί άνδρες, αφού τον πιάσουν από τα δύο χέρια, θα τον έσερναν προς εκείνον τον λάκκο με κάρβουνα. Τότε, μοναχοί, η βούληση εκείνου του ανθρώπου θα ήταν μακριά, ο πόθος του μακριά, η φιλοδοξία του μακριά. Για ποιο λόγο; Διότι έτσι, μοναχοί, σε εκείνον τον άνθρωπο θα ερχόταν αυτή η σκέψη: «Αν πέσω σε αυτόν τον λάκκο με κάρβουνα, εξαιτίας αυτού θα υποστώ θάνατο ή οδύνη ίση με θάνατο». Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο εγώ, μοναχοί, λέω ότι «πρέπει να θεωρείται η νοητική βούληση ως τροφή». Όταν, μοναχοί, η νοητική βούληση ως τροφή έχει κατανοηθεί πλήρως, οι τρεις επιθυμίες έχουν κατανοηθεί πλήρως. Όταν οι τρεις επιθυμίες έχουν κατανοηθεί πλήρως, λέω ότι για τον ευγενή μαθητή δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο που πρέπει να γίνει.
«Και πώς, μοναχοί, πρέπει να θεωρείται η συνείδηση ως τροφή; Όπως, μοναχοί, αφού συνέλαβαν έναν κλέφτη, έναν κακοποιό, θα τον έφερναν στον βασιλιά - «Αυτός, μεγαλειότατε, είναι ο κλέφτης, ο κακοποιός· επίβαλέ του όποια τιμωρία θέλεις». Ο βασιλιάς θα έλεγε σε αυτόν έτσι: «Πηγαίνετε, αγαπητοί, χτυπήστε αυτόν τον άνθρωπο την πρωινή περίοδο της ημέρας με τριακόσια ακόντια». Θα τον χτυπούσαν την πρωινή περίοδο της ημέρας με τριακόσια ακόντια. Τότε ο βασιλιάς τη μεσημεριανή περίοδο της ημέρας θα έλεγε έτσι: «Ε, πώς είναι εκείνος ο άνθρωπος;» «Ακριβώς έτσι, μεγαλειότατε, ζει». Ο βασιλιάς θα έλεγε σε αυτόν έτσι: «Πηγαίνετε, αγαπητοί, χτυπήστε εκείνον τον άνθρωπο τη μεσημεριανή περίοδο της ημέρας με τριακόσια ακόντια». Θα τον χτυπούσαν τη μεσημεριανή περίοδο της ημέρας με τριακόσια ακόντια. Τότε ο βασιλιάς την απογευματινή περίοδο της ημέρας θα έλεγε έτσι: «Ε, πώς είναι εκείνος ο άνθρωπος;» «Ακριβώς έτσι, μεγαλειότατε, ζει». Ο βασιλιάς θα έλεγε σε αυτόν έτσι: «Πηγαίνετε, αγαπητοί, χτυπήστε εκείνον τον άνθρωπο την απογευματινή περίοδο της ημέρας με τριακόσια ακόντια». Θα τον χτυπούσαν την απογευματινή περίοδο της ημέρας με τριακόσια ακόντια. Τι νομίζετε, μοναχοί, θα βίωνε άραγε εκείνος ο άνθρωπος, χτυπημένος κατά τη διάρκεια της ημέρας με εννιακόσια ακόντια, εξαιτίας αυτού πόνο και δυσαρέσκεια;» «Ακόμη και με ένα ακόντιο χτυπημένος, σεβάσμιε κύριε, θα βίωνε εξαιτίας αυτού πόνο και δυσαρέσκεια· τι να πει κανείς για εννιακόσια ακόντια;» «Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο εγώ, μοναχοί, λέω ότι πρέπει να θεωρείται η συνείδηση ως τροφή. Όταν, μοναχοί, η συνείδηση ως τροφή έχει κατανοηθεί πλήρως, η νοητικότητα και υλικότητα έχει κατανοηθεί πλήρως· όταν η νοητικότητα και υλικότητα έχει κατανοηθεί πλήρως, λέω ότι για τον ευγενή μαθητή δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο που πρέπει να γίνει». Τρίτη.