7.
Η ομιλία για την παρομοίωση με το χωράφι
359.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Ναλάντα, στο άλσος μανγκοδέντρων του Παβάρικα.
Τότε ο Ασιμπαντχακαπούττα, ο αρχηγός του χωριού, πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο Ασιμπαντχακαπούττα, ο αρχηγός του χωριού, είπε στον Ευλογημένο:
«Δεν είναι αλήθεια, σεβάσμιε κύριε, ότι ο Ευλογημένος διαμένει με συμπόνια για την ευημερία όλων των έμβιων όντων;»
«Ναι, αρχηγέ του χωριού, ο Τατχάγκατα διαμένει με συμπόνια για την ευημερία όλων των έμβιων όντων».
«Τότε γιατί, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος διδάσκει τη Διδασκαλία σε μερικούς προσεκτικά, ενώ σε άλλους δεν διδάσκει τη Διδασκαλία τόσο προσεκτικά;»
«Τότε λοιπόν, αρχηγέ του χωριού, θα σε ρωτήσω κάτι σχετικά με αυτό.
Όπως σου αρέσει, έτσι να απαντήσεις.
Τι νομίζεις, αρχηγέ του χωριού, ας υποθέσουμε ότι εδώ ένας αγρότης οικοδεσπότης είχε τρία χωράφια -
ένα χωράφι υπέρτατο, ένα χωράφι μεσαίο, ένα χωράφι κατώτερο, σκληρό, αλατούχο, κακό έδαφος.
Τι νομίζεις, αρχηγέ του χωριού, εκείνος ο αγρότης οικοδεσπότης που θέλει να τοποθετήσει σπόρους, πού θα τους τοποθετούσε πρώτα, σε εκείνο το χωράφι το υπέρτατο, ή σε εκείνο το χωράφι το μεσαίο, ή σε εκείνο το χωράφι το κατώτερο, σκληρό, αλατούχο, κακό έδαφος;»
«Εκείνος, σεβάσμιε κύριε, ο αγρότης οικοδεσπότης που θέλει να τοποθετήσει σπόρους, σε εκείνο το χωράφι το υπέρτατο εκεί θα τους τοποθετούσε.
Αφού τους τοποθετούσε εκεί, σε εκείνο το χωράφι το μεσαίο εκεί θα τους τοποθετούσε.
Αφού τους τοποθετούσε εκεί, σε εκείνο το χωράφι το κατώτερο, σκληρό, αλατούχο, κακό έδαφος εκεί μπορεί να τους τοποθετούσε ή μπορεί να μην τους τοποθετούσε.
Για ποιο λόγο;
Τουλάχιστον θα γίνει τροφή για τα βόδια».
«Όπως, αρχηγέ του χωριού, εκείνο το χωράφι το υπέρτατο· ακριβώς έτσι είναι για μένα οι μοναχοί και οι μοναχές. Σε αυτούς εγώ διδάσκω τη Διδασκαλία - που είναι καλή στην αρχή, καλή στη μέση, καλή στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, και φανερώνω την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή. Για ποιο λόγο; Διότι αυτοί, αρχηγέ του χωριού, διαμένουν έχοντας εμένα ως νησί, εμένα ως καταφύγιο, εμένα ως στέγη, εμένα ως προστασία. Όπως, αρχηγέ του χωριού, εκείνο το χωράφι το μεσαίο· ακριβώς έτσι είναι για μένα οι λαϊκοί ακόλουθοι και οι λαϊκές ακόλουθοι. Και σε αυτούς εγώ διδάσκω τη Διδασκαλία - που είναι καλή στην αρχή, καλή στη μέση, καλή στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, και φανερώνω την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή. Για ποιο λόγο; Διότι αυτοί, αρχηγέ του χωριού, διαμένουν έχοντας εμένα ως νησί, εμένα ως καταφύγιο, εμένα ως στέγη, εμένα ως προστασία. Όπως, αρχηγέ του χωριού, εκείνο το χωράφι το κατώτερο, σκληρό, αλατούχο, κακό έδαφος· ακριβώς έτσι είναι για μένα οι αλλόδοξοι ασκητές, βραχμάνοι και περιπλανώμενοι ασκητές. Και σε αυτούς εγώ διδάσκω τη Διδασκαλία - που είναι καλή στην αρχή, καλή στη μέση, καλή στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, και φανερώνω την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή. Για ποιο λόγο; Ίσως να κατανοήσουν έστω και μία πρόταση, αυτό θα ήταν για την ευημερία και την ευτυχία τους για πολύ καιρό».
«Όπως, αρχηγέ του χωριού, ένας άνθρωπος θα είχε τρεις στάμνες νερού - μία στάμνα νερού χωρίς ρωγμή που δεν διαρρέει και δεν στάζει, μία στάμνα νερού χωρίς ρωγμή που διαρρέει και στάζει, μία στάμνα νερού με ρωγμή που διαρρέει και στάζει. Τι νομίζεις, αρχηγέ του χωριού, εκείνος ο άνθρωπος που θέλει να αποθηκεύσει νερό, πού θα το έβαζε πρώτα, σε εκείνη τη στάμνα νερού χωρίς ρωγμή που δεν διαρρέει και δεν στάζει, ή σε εκείνη τη στάμνα νερού χωρίς ρωγμή που διαρρέει και στάζει, ή σε εκείνη τη στάμνα νερού με ρωγμή που διαρρέει και στάζει;» «Εκείνος, σεβάσμιε κύριε, ο άνθρωπος που θέλει να αποθηκεύσει νερό, σε εκείνη τη στάμνα νερού χωρίς ρωγμή που δεν διαρρέει και δεν στάζει θα το έβαζε· αφού το έβαζε εκεί, σε εκείνη τη στάμνα νερού χωρίς ρωγμή που διαρρέει και στάζει θα το έβαζε· αφού το έβαζε εκεί, σε εκείνη τη στάμνα νερού με ρωγμή που διαρρέει και στάζει θα το έβαζε ή δεν θα το έβαζε. Για ποιο λόγο; Τουλάχιστον θα χρησιμεύσει για το πλύσιμο σκευών».
«Όπως, αρχηγέ του χωριού, εκείνη η στάμνα νερού χωρίς ρωγμή που δεν διαρρέει και δεν στάζει· ακριβώς έτσι είναι για μένα οι μοναχοί και οι μοναχές. Σε αυτούς εγώ διδάσκω τη Διδασκαλία - που είναι καλή στην αρχή, καλή στη μέση, καλή στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, και φανερώνω την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή. Για ποιο λόγο; Διότι αυτοί, αρχηγέ του χωριού, διαμένουν έχοντας εμένα ως νησί, εμένα ως καταφύγιο, εμένα ως στέγη, εμένα ως προστασία. Όπως, αρχηγέ του χωριού, εκείνη η στάμνα νερού χωρίς ρωγμή που διαρρέει και στάζει· ακριβώς έτσι είναι για μένα οι λαϊκοί ακόλουθοι και οι λαϊκές ακόλουθοι. Σε αυτούς εγώ διδάσκω τη Διδασκαλία - που είναι καλή στην αρχή, καλή στη μέση, καλή στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, και φανερώνω την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή. Για ποιο λόγο; Διότι αυτοί, αρχηγέ του χωριού, διαμένουν έχοντας εμένα ως νησί, εμένα ως καταφύγιο, εμένα ως στέγη, εμένα ως προστασία. Όπως, αρχηγέ του χωριού, εκείνη η στάμνα νερού με ρωγμή που διαρρέει και στάζει· ακριβώς έτσι είναι για μένα οι αλλόδοξοι ασκητές, βραχμάνοι και περιπλανώμενοι ασκητές. Σε αυτούς εγώ διδάσκω τη Διδασκαλία - που είναι καλή στην αρχή, καλή στη μέση, καλή στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, και φανερώνω την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή. Για ποιο λόγο; Ίσως να κατανοήσουν έστω και μία πρόταση· αυτό θα ήταν για την ευημερία και την ευτυχία τους για πολύ καιρό». Όταν αυτό ειπώθηκε, ο Ασιμπαντχακαπούττα, ο αρχηγός του χωριού, είπε στον Ευλογημένο: «Θαυμάσιο, σεβάσμιε κύριε... κ.λπ... που έχει καταφύγει στο καταφύγιο εφ' όρου ζωής από σήμερα και στο εξής». Έβδομη.