2.
Η ομιλία για τον σπόρο
150.
«Όπως, μοναχοί, όποιοι σπόροι και αναπτυσσόμενα φυτά φτάνουν σε ανάπτυξη, αύξηση και επέκταση, όλα αυτά στηριζόμενα στη γη, εδραιωμένα στη γη, έτσι αυτοί οι σπόροι και τα αναπτυσσόμενα φυτά φτάνουν σε ανάπτυξη, αύξηση και επέκταση·
ακριβώς έτσι, μοναχοί, ένας μοναχός στηριζόμενος στην ηθική, εδραιωμένος στην ηθική, αναπτύσσοντας την ευγενή οκταμελή οδό, καλλιεργώντας την ευγενή οκταμελή οδό, φτάνει σε ανάπτυξη, αύξηση και επέκταση στις νοητικές καταστάσεις.
Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός στηριζόμενος στην ηθική, εδραιωμένος στην ηθική, αναπτύσσοντας την ευγενή οκταμελή οδό, καλλιεργώντας την ευγενή οκταμελή οδό, φτάνει σε ανάπτυξη, αύξηση και επέκταση στις νοητικές καταστάσεις;
Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός αναπτύσσει την ορθή άποψη, βασισμένη στην αποστασιοποίηση... κ.λπ...
αναπτύσσει την ορθή αυτοσυγκέντρωση, βασισμένη στην αποστασιοποίηση, βασισμένη στο μη πάθος, βασισμένη στην παύση, ωριμάζουσα στην αποδέσμευση... κ.λπ...
Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός στηριζόμενος στην ηθική, εδραιωμένος στην ηθική, αναπτύσσοντας την ευγενή οκταμελή οδό, καλλιεργώντας την ευγενή οκταμελή οδό, φτάνει σε ανάπτυξη, αύξηση και επέκταση στις νοητικές καταστάσεις».
Δεύτερο.