7.
Η ομιλία για τη βροχερή εποχή
197.
«Αυτά είναι τα πέντε εμπόδια της βροχής, μοναχοί, που οι μάντεις δεν γνωρίζουν, όπου η όραση των μάντεων δεν διεισδύει.
Ποια πέντε;
Ψηλά, μοναχοί, στον ουρανό το θερμό στοιχείο ταράσσεται.
Εξαιτίας αυτού τα σύννεφα που έχουν σχηματιστεί διαλύονται.
Αυτό, μοναχοί, είναι το πρώτο εμπόδιο της βροχής, που οι μάντεις δεν γνωρίζουν, όπου η όραση των μάντεων δεν διεισδύει.
«Επιπλέον, μοναχοί, ψηλά στον ουρανό το στοιχείο του αέρα ταράσσεται. Εξαιτίας αυτού τα σύννεφα που έχουν σχηματιστεί διαλύονται. Αυτό, μοναχοί, είναι το δεύτερο εμπόδιο της βροχής, που οι μάντεις δεν γνωρίζουν, όπου η όραση των μάντεων δεν διεισδύει.
«Επιπλέον, μοναχοί, ο Ράχου, ο άρχοντας των τιτάνων, αφού συλλέξει το νερό με το χέρι του, το ρίχνει στον μεγάλο ωκεανό. Αυτό, μοναχοί, είναι το τρίτο εμπόδιο της βροχής, που οι μάντεις δεν γνωρίζουν, όπου η όραση των μάντεων δεν διεισδύει.
«Επιπλέον, μοναχοί, οι θεοί των βροχερών σύννεφων είναι αμελείς. Αυτό, μοναχοί, είναι το τέταρτο εμπόδιο της βροχής, που οι μάντεις δεν γνωρίζουν, όπου η όραση των μάντεων δεν διεισδύει.
«Επιπλέον, μοναχοί, οι άνθρωποι είναι άδικοι. Αυτό, μοναχοί, είναι το πέμπτο εμπόδιο της βροχής, που οι μάντεις δεν γνωρίζουν, όπου η όραση των μάντεων δεν διεισδύει. Αυτά λοιπόν, μοναχοί, είναι τα πέντε εμπόδια της βροχής, που οι μάντεις δεν γνωρίζουν, όπου η όραση των μάντεων δεν διεισδύει». Έβδομη.