9.
Η ομιλία για το ερώτημα σχετικά με το χωρίς σημάδι
340.
«'Αυτοσυγκέντρωση του νου χωρίς σημάδια, αυτοσυγκέντρωση του νου χωρίς σημάδια' λέγεται.
Ποια άραγε είναι η αυτοσυγκέντρωση του νου χωρίς σημάδια;»
Σε μένα, φίλε, ήρθε αυτή η σκέψη:
«Εδώ ένας μοναχός, με τη μη προσοχή σε όλα τα σημάδια, έχοντας επιτύχει την αυτοσυγκέντρωση του νου χωρίς σημάδια, διαμένει.
Αυτή ονομάζεται αυτοσυγκέντρωση του νου χωρίς σημάδια».
Έτσι εγώ λοιπόν, φίλοι, με τη μη προσοχή σε όλα τα σημάδια, έχοντας επιτύχει την αυτοσυγκέντρωση του νου χωρίς σημάδια, διαμένω.
Σε μένα, φίλοι, ενώ διέμενα με αυτή τη διαμονή, η συνείδηση ακολουθούσε τα σημάδια.
«Τότε, φίλοι, ο Ευλογημένος με πλησίασε με υπερφυσική δύναμη και είπε αυτό: 'Μογκαλλάνα, Μογκαλλάνα! Μην, βραχμάνε, αμελείς την αυτοσυγκέντρωση του νου χωρίς σημάδια, σταθεροποίησε τη συνείδηση στην αυτοσυγκέντρωση του νου χωρίς σημάδια, κάνε τη συνείδηση ενωμένη στην αυτοσυγκέντρωση του νου χωρίς σημάδια, συγκέντρωσε τη συνείδηση στην αυτοσυγκέντρωση του νου χωρίς σημάδια'. Έτσι εγώ λοιπόν, φίλοι, αργότερα, με τη μη προσοχή σε όλα τα σημάδια, έχοντας επιτύχει την αυτοσυγκέντρωση του νου χωρίς σημάδια, διέμενα. Αυτό λοιπόν, φίλοι, κάποιος μιλώντας σωστά θα έλεγε: 'Ένας μαθητής που βοηθήθηκε από τον Διδάσκαλο έφτασε σε μεγάλη άμεση γνώση', για εμένα ακριβώς αυτό κάποιος μιλώντας σωστά θα έλεγε: 'Ένας μαθητής που βοηθήθηκε από τον Διδάσκαλο έφτασε σε μεγάλη άμεση γνώση'». Ένατη.