6.
Η ομιλία για τον μαθητευόμενο
151.
«Αυτή η άγια ζωή, μοναχοί, ασκείται χωρίς μαθητευόμενο, χωρίς δάσκαλο.
Ένας μοναχός με μαθητευόμενο, μοναχοί, με δάσκαλο, διαμένει με δυστυχία, όχι άνετα.
Ένας μοναχός χωρίς μαθητευόμενο, μοναχοί, χωρίς δάσκαλο, διαμένει με ευτυχία, άνετα.
Και πώς, μοναχέ, ένας μοναχός με μαθητευόμενο, με δάσκαλο, διαμένει με δυστυχία, όχι άνετα;
Εδώ, μοναχοί, σε έναν μοναχό που έχει δει μια υλική μορφή με το μάτι, εγείρονται κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις, λογισμοί που τρέχουν μαζί, υποκείμενοι σε νοητικούς δεσμούς.
Αυτές κατοικούν μέσα του, μέσα του κατοικούν οι κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις.
Για αυτό ονομάζεται με μαθητευόμενο.
Αυτές συμβαίνουν σε αυτόν, συμβαίνουν σε αυτόν οι κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις.
Για αυτό ονομάζεται με δάσκαλο... κ.λπ...
«Επιπλέον, μοναχοί, σε έναν μοναχό που έχει γευτεί μια γεύση με τη γλώσσα, εγείρονται κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις, λογισμοί που τρέχουν μαζί, υποκείμενοι σε νοητικούς δεσμούς. Αυτές κατοικούν μέσα του, μέσα του κατοικούν οι κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις. Για αυτό ονομάζεται με μαθητευόμενο. Αυτές συμβαίνουν σε αυτόν, συμβαίνουν σε αυτόν οι κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις. Για αυτό ονομάζεται με δάσκαλο... κ.λπ...
«Επιπλέον, μοναχοί, σε έναν μοναχό που έχει αντιληφθεί ένα νοητικό φαινόμενο με τον νου, εγείρονται κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις, λογισμοί που τρέχουν μαζί, υποκείμενοι σε νοητικούς δεσμούς. Αυτές κατοικούν μέσα του, μέσα του κατοικούν οι κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις. Για αυτό ονομάζεται με μαθητευόμενο. Αυτές συμβαίνουν σε αυτόν, συμβαίνουν σε αυτόν οι κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις. Για αυτό ονομάζεται με δάσκαλο. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός με μαθητευόμενο, με δάσκαλο, διαμένει με δυστυχία, όχι άνετα.
«Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός χωρίς μαθητευόμενο, χωρίς δάσκαλο, διαμένει με ευτυχία, άνετα; Εδώ, μοναχοί, σε έναν μοναχό που έχει δει μια υλική μορφή με το μάτι, δεν εγείρονται κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις, λογισμοί που τρέχουν μαζί, υποκείμενοι σε νοητικούς δεσμούς. Αυτές δεν κατοικούν μέσα του, δεν κατοικούν μέσα του οι κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις. Για αυτό ονομάζεται χωρίς μαθητευόμενο. Αυτές δεν συμβαίνουν σε αυτόν, δεν συμβαίνουν σε αυτόν οι κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις. Για αυτό ονομάζεται χωρίς δάσκαλο... κ.λπ...
«Επιπλέον, μοναχοί, σε έναν μοναχό που έχει γευτεί μια γεύση με τη γλώσσα, δεν εγείρονται κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις, λογισμοί που τρέχουν μαζί, υποκείμενοι σε νοητικούς δεσμούς. Αυτές δεν κατοικούν μέσα του, δεν κατοικούν μέσα του οι κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις. Για αυτό ονομάζεται χωρίς μαθητευόμενο. Αυτές δεν συμβαίνουν σε αυτόν, δεν συμβαίνουν σε αυτόν οι κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις. Για αυτό ονομάζεται χωρίς δάσκαλο... κ.λπ...
«Επιπλέον, μοναχοί, σε έναν μοναχό που έχει αντιληφθεί ένα νοητικό φαινόμενο με τον νου, δεν εγείρονται κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις, λογισμοί που τρέχουν μαζί, υποκείμενοι σε νοητικούς δεσμούς. Αυτές δεν κατοικούν μέσα του, δεν κατοικούν μέσα του οι κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις. Για αυτό ονομάζεται χωρίς μαθητευόμενο. Αυτές δεν συμβαίνουν σε αυτόν, δεν συμβαίνουν σε αυτόν οι κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις. Για αυτό ονομάζεται χωρίς δάσκαλο. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός χωρίς μαθητευόμενο, χωρίς δάσκαλο, διαμένει με ευτυχία και άνεση. Αυτή η άγια ζωή, μοναχοί, ασκείται χωρίς μαθητευόμενο. Χωρίς δάσκαλο· ένας μοναχός με μαθητευόμενο, μοναχοί, ένας μοναχός με δάσκαλο, διαμένει με δυστυχία, όχι με άνεση. Ένας μοναχός χωρίς μαθητευόμενο, μοναχοί, ένας μοναχός χωρίς δάσκαλο, διαμένει με ευτυχία και άνεση». Έκτο.