5.
Η ομιλία για τις δυνάμεις
5.
«Αυτές οι τέσσερις, μοναχοί, είναι οι δυνάμεις.
Ποιες τέσσερις;
Η δύναμη της σοφίας, η δύναμη της ενεργητικότητας, η δύναμη του αψεγάδιαστου, η δύναμη της συμπερίληψης.
Και ποια, μοναχοί, είναι η δύναμη της σοφίας;
Όσες νοητικές καταστάσεις είναι καλές και θεωρούνται καλές, όσες νοητικές καταστάσεις είναι φαύλες και θεωρούνται φαύλες, όσες νοητικές καταστάσεις είναι επιλήψιμες και θεωρούνται επιλήψιμες, όσες νοητικές καταστάσεις είναι άμεμπτες και θεωρούνται άμεμπτες, όσες νοητικές καταστάσεις είναι σκοτεινές και θεωρούνται σκοτεινές, όσες νοητικές καταστάσεις είναι φωτεινές και θεωρούνται φωτεινές, όσες νοητικές καταστάσεις πρέπει να ακολουθούνται και θεωρούνται ότι πρέπει να ακολουθούνται, όσες νοητικές καταστάσεις δεν πρέπει να ακολουθούνται και θεωρούνται ότι δεν πρέπει να ακολουθούνται, όσες νοητικές καταστάσεις είναι ανάξιες των ευγενών και θεωρούνται ανάξιες των ευγενών, όσες νοητικές καταστάσεις είναι άξιες των ευγενών και θεωρούνται άξιες των ευγενών, αυτές οι νοητικές καταστάσεις έχουν ιδωθεί καλά με τη σοφία και έχουν εφαρμοστεί καλά.
Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, η δύναμη της σοφίας.
Και ποια, μοναχοί, είναι η δύναμη της ενεργητικότητας; Όσες νοητικές καταστάσεις είναι φαύλες και θεωρούνται φαύλες, όσες νοητικές καταστάσεις είναι επιλήψιμες και θεωρούνται επιλήψιμες, όσες νοητικές καταστάσεις είναι σκοτεινές και θεωρούνται σκοτεινές, όσες νοητικές καταστάσεις δεν πρέπει να ακολουθούνται και θεωρούνται ότι δεν πρέπει να ακολουθούνται, όσες νοητικές καταστάσεις είναι ανάξιες των ευγενών και θεωρούνται ανάξιες των ευγενών, για την εγκατάλειψη αυτών των νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται. Όσες νοητικές καταστάσεις είναι καλές και θεωρούνται καλές, όσες νοητικές καταστάσεις είναι άμεμπτες και θεωρούνται άμεμπτες, όσες νοητικές καταστάσεις είναι φωτεινές και θεωρούνται φωτεινές, όσες νοητικές καταστάσεις πρέπει να ακολουθούνται και θεωρούνται ότι πρέπει να ακολουθούνται, όσες νοητικές καταστάσεις είναι άξιες των ευγενών και θεωρούνται άξιες των ευγενών, για την απόκτηση αυτών των νοητικών καταστάσεων γεννά θέληση, προσπαθεί, ξεκινά ενεργητικότητα, καταβάλλει διαρκή προσπάθεια στη συνείδηση, αγωνίζεται. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, η δύναμη της ενεργητικότητας.
Και ποια, μοναχοί, είναι η δύναμη του αψεγάδιαστου; Εδώ, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής είναι προικισμένος με σωματική πράξη χωρίς σφάλμα, είναι προικισμένος με λεκτική πράξη χωρίς σφάλμα, είναι προικισμένος με νοητική πράξη χωρίς σφάλμα. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, η δύναμη του αψεγάδιαστου.
Και ποια, μοναχοί, είναι η δύναμη της συμπερίληψης; Αυτοί οι τέσσερις, μοναχοί, είναι οι τρόποι υποστήριξης των άλλων - η δωρεά, η προσφιλής ομιλία, η ευεργετική συμπεριφορά, η αμεροληψία. Αυτή είναι η κορυφαία, μοναχοί, μεταξύ των δωρεών, δηλαδή η δωρεά της Διδασκαλίας. Αυτή είναι η κορυφαία, μοναχοί, μεταξύ των προσφιλών ομιλιών, δηλαδή σε αυτόν που ενδιαφέρεται, που έχει κλίνει το αυτί, ξανά και ξανά διδάσκει τη Διδασκαλία. Αυτή είναι η κορυφαία, μοναχοί, μεταξύ των ευεργετικών συμπεριφορών, δηλαδή τον άπιστο παρακινεί, εγκαθιστά και εδραιώνει στην τελειότητα της πίστης, τον ανήθικο στην τελειότητα της ηθικής... κ.λπ... τον τσιγκούνη στην τελειότητα της γενναιοδωρίας... κ.λπ... τον άσοφο παρακινεί, εγκαθιστά και εδραιώνει στην τελειότητα της σοφίας. Αυτή είναι η κορυφαία, μοναχοί, μεταξύ των αμεροληψιών, δηλαδή ο εισερχόμενος στο ρεύμα είναι αμερόληπτος προς τον εισερχόμενο στο ρεύμα, ο άπαξ επιστρέφων είναι αμερόληπτος προς τον άπαξ επιστρέφοντα, ο μη-επιστρέφων είναι αμερόληπτος προς τον μη-επιστρέφοντα, ο Άξιος είναι αμερόληπτος προς τον Άξιο. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, η δύναμη της συμπερίληψης. Αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι τέσσερις δυνάμεις.
Με αυτές τις τέσσερις δυνάμεις, μοναχοί, προικισμένος ένας ευγενής μαθητής έχει ξεπεράσει πέντε φόβους. Ποια πέντε; Τον φόβο για τα προς το ζην, τον φόβο της κακοφημίας, τον φόβο της αμηχανίας στη συνέλευση, τον φόβο του θανάτου, τον φόβο του κακού προορισμού. Αυτός πράγματι ο ευγενής μαθητής, μοναχοί, σκέφτεται έτσι - 'Δεν φοβάμαι τον φόβο για τα προς το ζην. Γιατί να φοβάμαι τον φόβο για τα προς το ζην; Υπάρχουν σε μένα τέσσερις δυνάμεις - η δύναμη της σοφίας, η δύναμη της ενεργητικότητας, η δύναμη του αψεγάδιαστου, η δύναμη της συμπερίληψης. Ο άσοφος θα φοβόταν τον φόβο για τα προς το ζην. Ο οκνηρός θα φοβόταν τον φόβο για τα προς το ζην. Αυτός που έχει σωματική δραστηριότητα με σφάλμα, λεκτική δραστηριότητα με σφάλμα, νοητική δραστηριότητα με σφάλμα θα φοβόταν τον φόβο για τα προς το ζην. Αυτός που δεν υποστηρίζει τους άλλους θα φοβόταν τον φόβο για τα προς το ζην. Δεν φοβάμαι τον φόβο της κακοφημίας... κ.λπ... δεν φοβάμαι τον φόβο της αμηχανίας στη συνέλευση... κ.λπ... δεν φοβάμαι τον φόβο του θανάτου... κ.λπ... δεν φοβάμαι τον φόβο του κακού προορισμού. Γιατί να φοβάμαι τον φόβο του κακού προορισμού; Υπάρχουν σε μένα τέσσερις δυνάμεις - η δύναμη της σοφίας, η δύναμη της ενεργητικότητας, η δύναμη του αψεγάδιαστου, η δύναμη της συμπερίληψης. Ο άσοφος θα φοβόταν τον φόβο του κακού προορισμού. Ο οκνηρός θα φοβόταν τον φόβο του κακού προορισμού. Αυτός που έχει σωματική δραστηριότητα με σφάλμα, λεκτική δραστηριότητα με σφάλμα, νοητική δραστηριότητα με σφάλμα θα φοβόταν τον φόβο του κακού προορισμού. Αυτός που δεν υποστηρίζει τους άλλους θα φοβόταν τον φόβο του κακού προορισμού. Με αυτές τις τέσσερις δυνάμεις, μοναχοί, προικισμένος ένας ευγενής μαθητής έχει ξεπεράσει αυτούς τους πέντε φόβους». Πέμπτο.