2.
Η ομιλία για τον κίνδυνο του παραπτώματος
244.
«Υπάρχουν αυτοί οι τέσσερις, μοναχοί, κίνδυνοι παραπτώματος.
Ποιες τέσσερις;
Όπως, μοναχοί, αφού συνέλαβαν έναν κλέφτη, έναν κακοποιό, θα τον έφερναν στον βασιλιά -
"Αυτός, μεγαλειότατε, είναι ο κλέφτης, ο κακοποιός.
Ας του επιβάλει η μεγαλειότητά σας τιμωρία».
Ο βασιλιάς θα έλεγε σε αυτόν έτσι:
"Πηγαίνετε, αγαπητοί, αφού δέσετε αυτόν τον άνθρωπο με σφιχτό δέσιμο με τα χέρια πίσω από την πλάτη με γερό σχοινί, αφού του ξυρίσετε το κεφάλι, αφού τον περιφέρετε από δρόμο σε δρόμο, από σταυροδρόμι σε σταυροδρόμι με τραχύ ήχο τυμπάνου, αφού βγείτε από τη νότια πύλη, κόψτε του το κεφάλι νότια της πόλης".
Οι άνδρες του βασιλιά, αφού έδεναν αυτόν τον άνθρωπο με σφιχτό δέσιμο με τα χέρια πίσω από την πλάτη με γερό σχοινί, αφού του ξύριζαν το κεφάλι, αφού τον περιέφεραν από δρόμο σε δρόμο, από σταυροδρόμι σε σταυροδρόμι με τραχύ ήχο τυμπάνου, αφού έβγαιναν από τη νότια πύλη, θα του έκοβαν το κεφάλι νότια της πόλης.
Εκεί σε κάποιον άνθρωπο που στεκόταν στην ξηρά θα ερχόταν αυτή η σκέψη:
"Κακόβουλη πράξη, πράγματι, αγαπητέ, έκανε αυτός ο άνθρωπος, αξιόμεμπτη, άξια αποκεφαλισμού.
Όταν οι άνδρες του βασιλιά, αφού τον δέσουν με σφιχτό δέσιμο με τα χέρια πίσω από την πλάτη με γερό σχοινί, αφού του ξυρίσουν το κεφάλι, αφού τον περιφέρουν από δρόμο σε δρόμο, από σταυροδρόμι σε σταυροδρόμι με τραχύ ήχο τυμπάνου, αφού βγουν από τη νότια πύλη, θα του κόψουν το κεφάλι νότια της πόλης!
Σίγουρα εγώ δεν θα έκανα τέτοια κακόβουλη πράξη, αξιόμεμπτη, άξια αποκεφαλισμού".
Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, οποιουδήποτε μοναχού ή μοναχής έτσι έντονη αντίληψη φόβου είναι εδραιωμένη σχετικά με τα παραπτώματα που επιφέρουν απέλαση.
Γι' αυτό αναμένεται -
είτε μη έχοντας διαπράξει παράπτωμα που επιφέρει απέλαση δεν θα διαπράξει, είτε έχοντας διαπράξει παράπτωμα που επιφέρει απέλαση θα επανορθώσει σύμφωνα με τη Διδασκαλία.
«Όπως, μοναχοί, ένας άνθρωπος αφού φορούσε μαύρο ρούχο, αφού άφηνε τα μαλλιά του λυμένα, αφού ανέβαζε ένα γουδοχέρι στον ώμο του, αφού πλησίαζε ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων, θα έλεγε έτσι - "Εγώ, σεβάσμιε κύριε, έκανα κακόβουλη πράξη, αξιόμεμπτη, άξια χτυπήματος με γουδοχέρι· θα κάνω αυτό με το οποίο οι σεβάσμιοι είναι ικανοποιημένοι". Εκεί σε κάποιον άνθρωπο που στεκόταν στην ξηρά θα ερχόταν αυτή η σκέψη: "Κακόβουλη πράξη, πράγματι, αγαπητέ, έκανε αυτός ο άνθρωπος, αξιόμεμπτη, άξια χτυπήματος με γουδοχέρι. Όταν αφού φορέσει μαύρο ρούχο, αφού αφήσει τα μαλλιά του λυμένα, αφού ανεβάσει ένα γουδοχέρι στον ώμο του, αφού πλησιάσει ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων, θα πει έτσι - 'Εγώ, σεβάσμιε κύριε, έκανα κακόβουλη πράξη, αξιόμεμπτη, άξια χτυπήματος με γουδοχέρι· θα κάνω αυτό με το οποίο οι σεβάσμιοι είναι ικανοποιημένοι'. Σίγουρα εγώ δεν θα έκανα τέτοια κακόβουλη πράξη, αξιόμεμπτη, άξια χτυπήματος με γουδοχέρι". Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, οποιουδήποτε μοναχού ή μοναχής έτσι έντονη αντίληψη φόβου είναι εδραιωμένη σχετικά με τα παραπτώματα που απαιτούν αρχική και επακόλουθη σύγκληση της Κοινότητας, γι' αυτόν αναμένεται - είτε μη έχοντας διαπράξει παράπτωμα που απαιτεί αρχική και επακόλουθη σύγκληση της Κοινότητας δεν θα διαπράξει, είτε έχοντας διαπράξει παράπτωμα που απαιτεί αρχική και επακόλουθη σύγκληση της Κοινότητας θα επανορθώσει σύμφωνα με τη Διδασκαλία.
«Όπως, μοναχοί, ένας άνθρωπος αφού φορούσε μαύρο ρούχο, αφού άφηνε τα μαλλιά του λυμένα, αφού ανέβαζε ένα σακί στάχτης στον ώμο του, αφού πλησίαζε ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων, θα έλεγε έτσι - "Εγώ, σεβάσμιε κύριε, έκανα κακόβουλη πράξη, αξιόμεμπτη, άξια χτυπήματος με σακί στάχτης. Θα κάνω αυτό με το οποίο οι σεβάσμιοι είναι ικανοποιημένοι". Εκεί σε κάποιον άνθρωπο που στεκόταν στην ξηρά θα ερχόταν αυτή η σκέψη: "Κακόβουλη πράξη, πράγματι, αγαπητέ, έκανε αυτός ο άνθρωπος, αξιόμεμπτη, άξια χτυπήματος με σακί στάχτης. Όταν αφού φορέσει μαύρο ρούχο, αφού αφήσει τα μαλλιά του λυμένα, αφού ανεβάσει ένα σακί στάχτης στον ώμο του, αφού πλησιάσει ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων, θα πει έτσι - 'Εγώ, σεβάσμιε κύριε, έκανα κακόβουλη πράξη, αξιόμεμπτη, άξια χτυπήματος με σακί στάχτης· θα κάνω αυτό με το οποίο οι σεβάσμιοι είναι ικανοποιημένοι'. Σίγουρα εγώ δεν θα έκανα τέτοια κακόβουλη πράξη, αξιόμεμπτη, άξια χτυπήματος με σακί στάχτης". Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, οποιουδήποτε μοναχού ή μοναχής έτσι έντονη αντίληψη φόβου είναι εδραιωμένη σχετικά με τα παραπτώματα εξιλέωσης, γι' αυτόν αναμένεται - είτε μη έχοντας διαπράξει παράπτωμα εξιλέωσης δεν θα διαπράξει, είτε έχοντας διαπράξει παράπτωμα εξιλέωσης θα επανορθώσει σύμφωνα με τη Διδασκαλία.
«Όπως, μοναχοί, ένας άνθρωπος αφού φορούσε μαύρο ρούχο και άφηνε τα μαλλιά του ακατάστατα, αφού πλησίαζε ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων, θα έλεγε έτσι - 'Εγώ, σεβάσμιε κύριε, έκανα κακόβουλη πράξη αξιόμεμπτη, άξια επίκρισης. Θα κάνω αυτό με το οποίο οι σεβάσμιοι είναι ικανοποιημένοι". Εκεί σε κάποιον άνθρωπο που στεκόταν στην ξηρά θα ερχόταν αυτή η σκέψη: 'Κακόβουλη πράξη πράγματι, αγαπητέ, έκανε αυτός ο άνθρωπος, αξιόμεμπτη, άξια επίκρισης. Που αφού φόρεσε μαύρο ρούχο και άφησε τα μαλλιά του ακατάστατα, αφού πλησίασε ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων, θα πει έτσι - εγώ, σεβάσμιε κύριε, έκανα κακόβουλη πράξη αξιόμεμπτη, άξια επίκρισης· θα κάνω αυτό με το οποίο οι σεβάσμιοι είναι ικανοποιημένοι'. Σίγουρα εγώ δεν θα έκανα μια τέτοια κακόβουλη πράξη αξιόμεμπτη, άξια επίκρισης'. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, οποιουδήποτε μοναχού ή μοναχής έτσι έντονη αντίληψη του φόβου είναι εδραιωμένη σχετικά με τους κανόνες παραδοχής, γι' αυτόν αναμένεται - είτε μη έχοντας διαπράξει κανόνα παραδοχής δεν θα διαπράξει, είτε έχοντας διαπράξει κανόνα παραδοχής θα επανορθώσει σύμφωνα με τη Διδασκαλία. Αυτοί λοιπόν, μοναχοί, είναι οι τέσσερις κίνδυνοι παραπτώματος». Δεύτερο.