10.
Η ομιλία για τον ωκεανό
256.
Στη Σαβάτθι.
«Κάποτε στο παρελθόν, μοναχοί, πολλοί σοφοί ηθικοί, με καλό χαρακτήρα, ζούσαν σε καλύβες από φύλλα στην ακτή της θάλασσας.
Εκείνη την περίοδο ξέσπασε μάχη μεταξύ θεών και τιτάνων.
Τότε, μοναχοί, σε εκείνους τους σοφούς ηθικούς, με καλό χαρακτήρα, ήρθε αυτή η σκέψη:
"Οι θεοί είναι δίκαιοι, οι τιτάνες είναι άδικοι.
Μπορεί να υπάρξει κίνδυνος για μας από τους τιτάνες.
Γιατί να μην πλησιάσουμε τον Σαμπάρα, τον άρχοντα των τιτάνων, και να ζητήσουμε την προσφορά της αφοβίας;"»
«Τότε, μοναχοί, εκείνοι οι σοφοί ηθικοί, με καλό χαρακτήρα -
όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του, ακριβώς έτσι -
εξαφανίστηκαν από τις καλύβες από φύλλα στην ακτή της θάλασσας και εμφανίστηκαν μπροστά στον Σαμπάρα, τον άρχοντα των τιτάνων.
Τότε, μοναχοί, εκείνοι οι σοφοί ηθικοί, με καλό χαρακτήρα, απευθύνθηκαν στον Σαμπάρα, τον άρχοντα των τιτάνων, με στίχο:
διότι είναι στη θέλησή σου να δώσεις, είτε φόβο είτε αφοβία".
σε αυτούς που ζητούν αφοβία, φόβο μόνο δίνω σε εσάς".
δεχόμαστε αυτό από σένα, ας είναι ανεξάντλητος ο φόβος σου.
αυτός που κάνει καλό, καλό· αυτός που κάνει κακό, κακό·
έχεις σπείρει τον σπόρο σου, πατέρα, θα βιώσεις τον καρπό"».
«Τότε, μοναχοί, εκείνοι οι σοφοί ηθικοί, με καλό χαρακτήρα, αφού καταράστηκαν τον Σαμπάρα, τον άρχοντα των τιτάνων - όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του, ακριβώς έτσι - εξαφανίστηκαν από μπροστά στον Σαμπάρα, τον άρχοντα των τιτάνων, και εμφανίστηκαν στις καλύβες από φύλλα στην ακτή της θάλασσας. Τότε, μοναχοί, ο Σαμπάρα, ο άρχοντας των τιτάνων, καταρασμένος από εκείνους τους σοφούς ηθικούς, με καλό χαρακτήρα, τη νύχτα σηκώθηκε τρομαγμένος τρεις φορές».
Το πρώτο κεφάλαιο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
Καλά ειπωμένο και νίκη, φωλιά και μη-προδοσία·
Βεροτσάνα ο άρχοντας των τιτάνων, οι σοφοί και οι δασόβιοι·
και οι σοφοί της θάλασσας.