3.
Η ομιλία για την τήρηση των κανόνων
344.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Τότε κάποιος μοναχός πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, εκείνος ο μοναχός είπε στον Ευλογημένο:
«Ποια είναι, σεβάσμιε κύριε, η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία μερικοί ωοτόκοι δράκοντες εδώ τηρούν την ημέρα τήρησης των κανόνων και εγκαταλείπουν το σώμα τους;»
«Εδώ, μοναχέ, σε μερικούς ωοτόκους δράκοντες έρχεται έτσι η σκέψη: 'Εμείς στο παρελθόν ήμασταν αυτοί που κάνουν διπλά πράγματα με το σώμα, αυτοί που κάνουν διπλά πράγματα με την ομιλία, αυτοί που κάνουν διπλά πράγματα με τον νου. Εμείς που κάναμε διπλά πράγματα με το σώμα, που κάναμε διπλά πράγματα με την ομιλία, που κάναμε διπλά πράγματα με τον νου, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο γεννηθήκαμε ως σύντροφοι των ωοτόκων δρακόντων. Αν σήμερα εμείς συμπεριφερόμασταν με καλή σωματική συμπεριφορά, συμπεριφερόμασταν με καλή λεκτική συμπεριφορά, συμπεριφερόμασταν με καλή νοητική συμπεριφορά, έτσι εμείς με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο θα επαναγεννιόμασταν στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο. Λοιπόν, ας συμπεριφερόμαστε τώρα με καλή σωματική συμπεριφορά, ας συμπεριφερόμαστε με καλή λεκτική συμπεριφορά, ας συμπεριφερόμαστε με καλή νοητική συμπεριφορά.' Αυτή λοιπόν, μοναχέ, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία μερικοί ωοτόκοι δράκοντες εδώ τηρούν την ημέρα τήρησης των κανόνων και εγκαταλείπουν το σώμα τους». Τρίτη.