6.
Η ομιλία για την ουράνια νύμφη
«Αντηχεί από πλήθος ουράνιων νυμφών, κατοικείται από πλήθος δαιμόνων·
το δάσος που ονομάζεται Μοχάνα, πώς θα υπάρξει διέξοδος;»
«Ευθεία ονομάζεται εκείνη η οδός, άφοβη ονομάζεται εκείνη η κατεύθυνση·
το άρμα ονομάζεται αθόρυβο, εξοπλισμένο με τους τροχούς της Διδασκαλίας.
«Η ντροπή είναι το στήριγμά του, η μνήμη είναι η προστασία του·
τη Διδασκαλία εγώ αποκαλώ αμαξηλάτη, με την ορθή άποψη να προπορεύεται.
«Όποιος έχει τέτοιο όχημα, είτε γυναίκα είτε άνδρας·
αυτός πράγματι με αυτό το όχημα, φτάνει κοντά στο Νιμπάνα».