8.
Η ομιλία για την ευγενή καταγωγή
28.
«Υπάρχουν, μοναχοί, αυτές οι τέσσερις ευγενείς καταγωγές που είναι πρωταρχικές, αρχαίες, γνωστές ως καταγωγές, παλαιές, αμιγείς, ήταν αμιγείς στο παρελθόν, δεν αναμειγνύονται, δεν θα αναμειχθούν, μη-απορριπτέες από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες.
Ποιοι τέσσερις;
Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός είναι ικανοποιημένος με οποιονδήποτε χιτώνα, επαινεί την ικανοποίηση με οποιονδήποτε χιτώνα, και δεν διαπράττει ακατάλληλη αναζήτηση εξαιτίας του χιτώνα, και μη λαμβάνοντας χιτώνα δεν ταράζεται, και λαμβάνοντας χιτώνα τον χρησιμοποιεί χωρίς λαχτάρα, χωρίς πάθος, χωρίς υπερβολή, βλέποντας τον κίνδυνο, με σοφία για τη διαφυγή·
και με αυτή την ικανοποίηση με οποιονδήποτε χιτώνα δεν εξυψώνει τον εαυτό του ούτε χλευάζει τους άλλους.
Όποιος είναι επιδέξιος σε αυτό, μη τεμπέλης, με πλήρη επίγνωση και μνήμων, αυτός ονομάζεται, μοναχοί, μοναχός που στέκεται στην αρχαία πρωταρχική ευγενή καταγωγή.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι ικανοποιημένος με οποιαδήποτε προσφερόμενη τροφή, επαινεί την ικανοποίηση με οποιαδήποτε προσφερόμενη τροφή, και δεν διαπράττει ακατάλληλη αναζήτηση εξαιτίας της προσφερόμενης τροφής, και μη λαμβάνοντας προσφερόμενη τροφή δεν ταράζεται, και λαμβάνοντας προσφερόμενη τροφή την καταναλώνει χωρίς λαχτάρα, χωρίς πάθος, χωρίς υπερβολή, βλέποντας τον κίνδυνο, με σοφία για τη διαφυγή· και με αυτή την ικανοποίηση με οποιαδήποτε προσφερόμενη τροφή δεν εξυψώνει τον εαυτό του ούτε χλευάζει τους άλλους. Όποιος είναι επιδέξιος σε αυτό, μη τεμπέλης, με πλήρη επίγνωση και μνήμων, αυτός ονομάζεται, μοναχοί, μοναχός που στέκεται στην αρχαία πρωταρχική ευγενή καταγωγή.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι ικανοποιημένος με οποιοδήποτε κατάλυμα, επαινεί την ικανοποίηση με οποιοδήποτε κατάλυμα, και δεν διαπράττει ακατάλληλη αναζήτηση εξαιτίας του καταλύματος, και μη λαμβάνοντας κατάλυμα δεν ταράζεται, και λαμβάνοντας κατάλυμα το χρησιμοποιεί χωρίς λαχτάρα, χωρίς πάθος, χωρίς υπερβολή, βλέποντας τον κίνδυνο, με σοφία για τη διαφυγή· και με αυτή την ικανοποίηση με οποιοδήποτε κατάλυμα δεν εξυψώνει τον εαυτό του ούτε χλευάζει τους άλλους. Όποιος είναι επιδέξιος σε αυτό, μη τεμπέλης, με πλήρη επίγνωση και μνήμων, αυτός ονομάζεται, μοναχοί, μοναχός που στέκεται στην αρχαία πρωταρχική ευγενή καταγωγή.
«Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός ευχαριστιέται με τη διαλογιστική ανάπτυξη και τέρπεται στη διαλογιστική ανάπτυξη, ευχαριστιέται με την εγκατάλειψη και τέρπεται στην εγκατάλειψη· και με αυτή την ευχαρίστηση στη διαλογιστική ανάπτυξη, την τέρψη στη διαλογιστική ανάπτυξη, την ευχαρίστηση στην εγκατάλειψη και την τέρψη στην εγκατάλειψη δεν εξυψώνει τον εαυτό του ούτε χλευάζει τους άλλους. Όποιος είναι επιδέξιος σε αυτό, μη τεμπέλης, με πλήρη επίγνωση και μνήμων, αυτός ονομάζεται, μοναχοί, μοναχός που στέκεται στην αρχαία πρωταρχική ευγενή καταγωγή. Αυτές, μοναχοί, είναι οι τέσσερις ευγενείς καταγωγές που είναι πρωταρχικές, αρχαίες, γνωστές ως καταγωγές, παλαιές, αμιγείς, ήταν αμιγείς στο παρελθόν, δεν αναμειγνύονται, δεν θα αναμειχθούν, μη-απορριπτέες από ασκητές, βραχμάνους και νοήμονες.
«Και ένας μοναχός προικισμένος με αυτές τις τέσσερις ευγενείς καταγωγές, μοναχοί, ακόμη και αν διαμένει στην ανατολική κατεύθυνση, αυτός νικά τη δυσαρέσκεια, η δυσαρέσκεια δεν τον νικά· ακόμη και αν διαμένει στη δυτική κατεύθυνση, αυτός νικά τη δυσαρέσκεια, η δυσαρέσκεια δεν τον νικά· ακόμη και αν διαμένει στη βόρεια κατεύθυνση, αυτός νικά τη δυσαρέσκεια, η δυσαρέσκεια δεν τον νικά· ακόμη και αν διαμένει στη νότια κατεύθυνση, αυτός νικά τη δυσαρέσκεια, η δυσαρέσκεια δεν τον νικά. Για ποιο λόγο; Διότι ο σοφός, μοναχοί, είναι νικητής της δυσαρέσκειας και της τέρψης».
ο σοφός πράγματι νικά τη δυσαρέσκεια, διότι ο σοφός είναι νικητής της δυσαρέσκειας.
σαν χρυσό κόσμημα από χρυσάφι του ποταμού Τζάμπου, ποιος αξίζει να τον κατακρίνει;
Ακόμη και οι θεοί τον επαινούν, επαινεμένος ακόμη και από τον Βράχμα». Όγδοη.