19.
Ομιλία για το εσωτερικό παρελθοντικό παροδικό
186.
«Το μάτι, μοναχοί, είναι παροδικό, παρελθόν... κ.λπ...
η γλώσσα είναι παροδική, παρελθούσα... κ.λπ...
ο νους είναι παροδικός, παρελθών.
Βλέποντας έτσι, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής αποστασιοποιείται από το μάτι... κ.λπ...
αποστασιοποιείται από τη γλώσσα... κ.λπ...
αποστασιοποιείται από τον νου.
Αποστασιοποιούμενος απαλλάσσεται από το πάθος·
μέσω του μη πάθους απελευθερώνεται·
στον απελευθερωμένο υπάρχει η γνώση: 'υπάρχει απελευθέρωση'.
Κατανοεί: 'η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης'».