7.
Η ομιλία για το δυσνόητο
77.
«Αυτά τα τέσσερα, μοναχοί, είναι δυσνόητα, δεν πρέπει να στοχάζεται κανείς γι' αυτά·
αυτός που στοχάζεται γι' αυτά θα γινόταν μέτοχος τρέλας και δυσφορίας.
Ποιες τέσσερις;
Το πεδίο των Βουδών, μοναχοί, το πεδίο του Βούδα είναι δυσνόητο, δεν πρέπει να στοχάζεται κανείς γι' αυτό·
αυτός που στοχάζεται γι' αυτό θα γινόταν μέτοχος τρέλας και δυσφορίας.
Το πεδίο του διαλογιζόμενου, μοναχοί, το πεδίο της διαλογιστικής έκστασης είναι δυσνόητο, δεν πρέπει να στοχάζεται κανείς γι' αυτό·
αυτός που στοχάζεται γι' αυτό θα γινόταν μέτοχος τρέλας και δυσφορίας.
Το επακόλουθο της πράξης, μοναχοί, είναι δυσνόητο, δεν πρέπει να στοχάζεται κανείς γι' αυτό·
αυτός που στοχάζεται γι' αυτό θα γινόταν μέτοχος τρέλας και δυσφορίας.
Οι εικασίες σχετικά με τον κόσμο, μοναχοί, είναι δυσνόητες, δεν πρέπει να στοχάζεται κανείς γι' αυτές·
αυτός που στοχάζεται γι' αυτό θα γινόταν μέτοχος τρέλας και δυσφορίας.
Αυτά λοιπόν τα τέσσερα, μοναχοί, είναι δυσνόητα, δεν πρέπει να στοχάζεται κανείς γι' αυτά·
αυτός που στοχάζεται γι' αυτά θα γινόταν μέτοχος τρέλας και δυσφορίας».
Έβδομη.