1.
Η ομιλία για τον κήπο της ευφροσύνης
11.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Μοναχοί».
«Σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο.
Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Κάποτε στο παρελθόν, μοναχοί, κάποια θεότητα που ανήκε στους Τριάντα Τρεις, στο δάσος Νάνταμα, περιτριγυρισμένη από πλήθος ουράνιων νυμφών, προικισμένη και εφοδιασμένη με τα πέντε θεϊκά είδη αισθησιακής ηδονής, απολαμβάνοντας τη ζωή, εκείνη τη στιγμή είπε αυτόν τον στίχο:
την κατοικία των θεών-ανθρώπων, των ένδοξων Τριάντα Τριών".
Όταν αυτό ειπώθηκε, μοναχοί, κάποια θεότητα απάντησε σε εκείνη τη θεότητα με στίχο:
παροδικές είναι όλες οι δραστηριότητες, έχουσες τη φύση της έγερσης και της παρακμής·
αφού εγείρονται, καταπαύουν, ο κατευνασμός τους είναι ευτυχία».