9.
Η ομιλία για τον αγρότη
155.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Εκείνη την περίοδο ο Ευλογημένος δίδασκε, παρακινούσε, ενθάρρυνε και ευχαριστούσε τους μοναχούς με μια ομιλία για το Ντάμμα συνδεδεμένη με το Νιμπάνα.
Και εκείνοι οι μοναχοί, αφού έδειξαν ενδιαφέρον, αφού έδωσαν προσοχή, αφού συγκέντρωσαν όλο τον νου, άκουγαν τη Διδασκαλία με προσεκτικό αυτί.
Τότε στον Μάρα τον Κακό ήρθε αυτή η σκέψη: «Αυτός ο ασκητής Γκόταμα διδάσκει, παρακινεί, ενθαρρύνει και ευχαριστεί τους μοναχούς με μια ομιλία για το Ντάμμα συνδεδεμένη με το Νιμπάνα... κ.λπ... Γιατί να μην πάω εκεί όπου βρίσκεται ο ασκητής Γκόταμα, για να τυφλώσω τη σοφία;» Τότε ο Μάρα ο Κακός, αφού δημιούργησε τη μορφή ενός αγρότη, αφού έβαλε ένα μεγάλο άροτρο στον ώμο, αφού πήρε ένα μακρύ βούκεντρο, με ανακατωμένα μαλλιά, ντυμένος με κανναβένιο ρούχο, με πόδια αλειμμένα με λάσπη, πήγε προς τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, είπε στον Ευλογημένο: «Μήπως, ασκητή, είδες τα βόδια μου;» «Τι σχέση έχεις εσύ, Κακέ, με τα βόδια;» «Δικό μου είναι, ασκητή, το μάτι, δικές μου οι υλικές μορφές, δική μου η αισθητήρια βάση της συνείδησης της οφθαλμικής επαφής. Πού θα πας, ασκητή, για να ξεφύγεις από μένα; Δικό μου είναι, ασκητή, το αυτί, δικοί μου οι ήχοι... κ.λπ... δική μου είναι, ασκητή, η μύτη, δικές μου οι οσμές· δική μου είναι, ασκητή, η γλώσσα, δικές μου οι γεύσεις· δικό μου είναι, ασκητή, το σώμα, δικά μου τα απτά αντικείμενα· δικός μου είναι, ασκητή, ο νους, δικά μου τα νοητικά φαινόμενα, δική μου η αισθητήρια βάση της συνείδησης της νοητικής επαφής. Πού θα πας, ασκητή, για να ξεφύγεις από μένα;»
«Δικό σου είναι πράγματι, Κακέ, το μάτι, δικές σου οι υλικές μορφές, δική σου η αισθητήρια βάση της συνείδησης της οφθαλμικής επαφής. Εκεί όμως, Κακέ, όπου δεν υπάρχει μάτι, δεν υπάρχουν υλικές μορφές, δεν υπάρχει αισθητήρια βάση της συνείδησης της οφθαλμικής επαφής, δεν υπάρχει προορισμός για σένα εκεί, Κακέ. Δικό σου είναι πράγματι, Κακέ, το αυτί, δικοί σου οι ήχοι, δική σου η αισθητήρια βάση της συνείδησης της ωτικής επαφής. Εκεί όμως, Κακέ, όπου δεν υπάρχει αυτί, δεν υπάρχουν ήχοι, δεν υπάρχει αισθητήρια βάση της συνείδησης της ωτικής επαφής, δεν υπάρχει προορισμός για σένα εκεί, Κακέ. Δική σου είναι πράγματι, Κακέ, η μύτη, δικές σου οι οσμές, δική σου η αισθητήρια βάση της συνείδησης της ρινικής επαφής. Εκεί όμως, Κακέ, όπου δεν υπάρχει μύτη, δεν υπάρχουν οσμές, δεν υπάρχει αισθητήρια βάση της συνείδησης της ρινικής επαφής, δεν υπάρχει προορισμός για σένα εκεί, Κακέ. Δική σου είναι πράγματι, Κακέ, η γλώσσα, δικές σου οι γεύσεις, δική σου η αισθητήρια βάση της συνείδησης της γλωσσικής επαφής... κ.λπ... δικό σου είναι πράγματι, Κακέ, το σώμα, δικά σου τα απτά αντικείμενα, δική σου η αισθητήρια βάση της συνείδησης της σωματικής επαφής... κ.λπ... δικός σου είναι πράγματι, Κακέ, ο νους, δικά σου τα νοητικά φαινόμενα, δική σου η αισθητήρια βάση της συνείδησης της νοητικής επαφής. Εκεί όμως, Κακέ, όπου δεν υπάρχει νους, δεν υπάρχουν νοητικά φαινόμενα, δεν υπάρχει αισθητήρια βάση της συνείδησης της νοητικής επαφής, δεν υπάρχει προορισμός για σένα εκεί, Κακέ».
Αν εδώ ο νους σου υπάρχει, δεν θα ξεφύγεις από μένα, ασκητή».
έτσι να γνωρίζεις, Κακέ, ούτε τον δρόμο μου θα δεις».
Τότε ο Μάρα ο Κακός... κ.λπ... εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί.