1.
Η ομιλία για το μάτι
322.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Όποια θέληση και πάθος, μοναχοί, υπάρχει στο μάτι, αυτή είναι ακαθαρσία του νου.
Όποια θέληση και πάθος υπάρχει στο αυτί, αυτή είναι ακαθαρσία του νου.
Όποια θέληση και πάθος υπάρχει στη μύτη, αυτή είναι ακαθαρσία του νου.
Όποια θέληση και πάθος υπάρχει στη γλώσσα, αυτή είναι ακαθαρσία του νου.
Όποια θέληση και πάθος υπάρχει στο σώμα, αυτή είναι ακαθαρσία του νου.
Όποια θέληση και πάθος υπάρχει στον νου, αυτή είναι ακαθαρσία του νου.
Όταν, μοναχοί, σε έναν μοναχό η ακαθαρσία του νου σε αυτές τις έξι θέσεις έχει εγκαταλειφθεί, η συνείδησή του γίνεται επιρρεπής στην απάρνηση.
Η συνείδηση που έχει αναπτυχθεί μέσω της απάρνησης φαίνεται εύχρηστη για τις καταστάσεις που πρέπει να πραγματοποιηθούν με άμεση γνώση».
Πρώτο.