11.
Η ομιλία για την αιτία του εξωτερικού πόνου
144.
«Οι υλικές μορφές, μοναχοί, είναι οδυνηρές.
Όποια αιτία, όποια συνθήκη υπάρχει για την έγερση των υλικών μορφών, κι αυτή είναι οδυνηρή.
Οι υλικές μορφές που έχουν δημιουργηθεί από κάτι οδυνηρό, μοναχοί, πώς θα είναι ευτυχείς;
Οι ήχοι...
οι οσμές...
οι γεύσεις...
τα απτά αντικείμενα...
τα νοητικά φαινόμενα είναι οδυνηρά.
Όποια αιτία, όποια συνθήκη υπάρχει για την έγερση των νοητικών φαινομένων, κι αυτή είναι οδυνηρή.
Τα νοητικά φαινόμενα που έχουν δημιουργηθεί από κάτι οδυνηρό, μοναχοί, πώς θα είναι ευτυχή;
Βλέποντας έτσι... κ.λπ...
Κατανοεί: 'η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης'».
Ενδέκατη.