8.
Η ομιλία με την επεξήγηση για το φλεγόμενο
235.
«Θα σας διδάξω, μοναχοί, την επεξήγηση της Διδασκαλίας για τη φωτιά.
Ακούστε το.
Και ποια, μοναχοί, είναι η επεξήγηση για τη φωτιά, η επεξήγηση της Διδασκαλίας;
Καλύτερα, μοναχοί, η οφθαλμική ικανότητα να τριφτεί με πυρακτωμένη σιδερένια βέργα, φλεγόμενη, αναμμένη, ολόφωτη, παρά να πιάσει το σημάδι ως προς τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στα υλικά φαινόμενα αντιληπτά με το μάτι.
Ή, μοναχοί, η συνείδηση παραμένοντας θα παρέμενε δεμένη με την απόλαυση του σημαδιού, ή δεμένη με την απόλαυση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών, αν εκείνη τη στιγμή πέθαινε, είναι δυνατόν να πήγαινε σε έναν από δύο προορισμούς -
στην κόλαση ή στο ζωικό βασίλειο.
Έχοντας δει αυτόν τον κίνδυνο, μοναχοί, λέω έτσι.
«Καλύτερα, μοναχοί, η ωτική ικανότητα να τριφτεί με κοφτερή σιδερένια σούβλα, πυρακτωμένη, φλεγόμενη, ολόφωτη, παρά να πιάσει το σημάδι ως προς τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στους ήχους αντιληπτούς από το αυτί. Ή, μοναχοί, η συνείδηση παραμένοντας θα παρέμενε δεμένη με την απόλαυση του σημαδιού, ή δεμένη με την απόλαυση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών, αν εκείνη τη στιγμή πέθαινε, είναι δυνατόν να πήγαινε σε έναν από δύο προορισμούς - η κόλαση ή το ζωικό βασίλειο. Έχοντας δει αυτόν τον κίνδυνο, μοναχοί, λέω έτσι.
«Καλύτερα, μοναχοί, η ρινική ικανότητα να τριφτεί με κοφτερό νυχοκόπτη, πυρακτωμένο, φλεγόμενο, ολόφωτο, παρά να πιάσει το σημάδι ως προς τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στις οσμές αντιληπτές με τη μύτη. Ή, μοναχοί, η συνείδηση παραμένοντας θα παρέμενε δεμένη με την απόλαυση του σημαδιού, ή δεμένη με την απόλαυση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών, αν εκείνη τη στιγμή πέθαινε. Είναι δυνατόν να πήγαινε σε έναν από δύο προορισμούς - η κόλαση ή το ζωικό βασίλειο. Έχοντας δει αυτόν τον κίνδυνο, μοναχοί, λέω έτσι.
«Καλύτερα, μοναχοί, η γλωσσική ικανότητα να τριφτεί με κοφτερό ξυράφι, πυρακτωμένο, φλεγόμενο, ολόφωτο, παρά να πιάσει το σημάδι ως προς τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στις γεύσεις αντιληπτές με τη γλώσσα. Ή, μοναχοί, η συνείδηση παραμένοντας θα παρέμενε δεμένη με την απόλαυση του σημαδιού, ή δεμένη με την απόλαυση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών, αν εκείνη τη στιγμή πέθαινε. Είναι δυνατόν να πήγαινε σε έναν από δύο προορισμούς - η κόλαση ή το ζωικό βασίλειο. Έχοντας δει αυτόν τον κίνδυνο, μοναχοί, λέω έτσι.
«Καλύτερα, μοναχοί, η σωματική ικανότητα να τριφτεί με κοφτερό ακόντιο, πυρακτωμένο, φλεγόμενο, ολόφωτο, παρά να πιάσει το σημάδι ως προς τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στα απτά αντικείμενα αντιληπτά με το σώμα. Ή, μοναχοί, η συνείδηση παραμένοντας θα παρέμενε δεμένη με την απόλαυση του σημαδιού, ή δεμένη με την απόλαυση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών, αν εκείνη τη στιγμή πέθαινε. Είναι δυνατόν να πήγαινε σε έναν από δύο προορισμούς - η κόλαση ή το ζωικό βασίλειο. Έχοντας δει αυτόν τον κίνδυνο, μοναχοί, λέω έτσι.
«Καλύτερα, μοναχοί, ο ύπνος. Τον ύπνο όμως εγώ, μοναχοί, τον ονομάζω στείρο για τη ζωή, τον ονομάζω άκαρπο για τη ζωή, τον ονομάζω παντελή αυταπάτη για τη ζωή, παρά να σκέφτεται τέτοιους λογισμούς που υποκύπτοντας σε τέτοιους λογισμούς θα διέσπαγε την Κοινότητα. Έχοντας δει αυτόν τον κίνδυνο της στείρας ζωής, μοναχοί, λέω έτσι.
«Σε αυτή την περίπτωση, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής σκέφτεται έτσι - 'Ας αφήσουμε κατά μέρος το ότι η οφθαλμική ικανότητα θα συντριβόταν με πυρακτωμένη σιδερένια ράβδο, φλεγόμενη, αναμμένη, ολόφωτη. Ας δώσω λοιπόν προσοχή σε αυτό - έτσι το μάτι είναι παροδικό, οι υλικές μορφές είναι παροδικές, η οφθαλμική συνείδηση είναι παροδική, η οφθαλμική επαφή είναι παροδική, ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι παροδικό'.
'Ας αφήσουμε κατά μέρος το ότι η ωτική ικανότητα θα συντριβόταν με κοφτερή σιδερένια σούβλα, φλεγόμενη, αναμμένη, ολόφωτη. Ας δώσω λοιπόν προσοχή σε αυτό - έτσι το αυτί είναι παροδικό, οι ήχοι είναι παροδικοί, η ωτική συνείδηση είναι παροδική, η ωτική επαφή είναι παροδική, ό,τι εγείρεται με την ωτική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι παροδικό.
'Ας αφήσουμε κατά μέρος το ότι η ρινική ικανότητα θα συντριβόταν με κοφτερό νυχοκόπτη, φλεγόμενο, αναμμένο, ολόφωτο. Ας δώσω λοιπόν προσοχή σε αυτό - έτσι η μύτη είναι παροδική, οι οσμές είναι παροδικές, η ρινική συνείδηση είναι παροδική, η ρινική επαφή είναι παροδική, ό,τι εγείρεται με τη ρινική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα... κ.λπ... και αυτό είναι παροδικό.
'Ας αφήσουμε κατά μέρος το ότι η γλωσσική ικανότητα θα συντριβόταν με κοφτερό ξυράφι, φλεγόμενο, αναμμένο, ολόφωτο. Ας δώσω λοιπόν προσοχή σε αυτό - έτσι η γλώσσα είναι παροδική, οι γεύσεις είναι παροδικές, η γλωσσική συνείδηση είναι παροδική, η γλωσσική επαφή είναι παροδική, ό,τι εγείρεται με τη γλωσσική επαφή ως συνθήκη... κ.λπ... και αυτό είναι παροδικό.
'Ας αφήσουμε κατά μέρος το ότι η σωματική ικανότητα θα συντριβόταν με κοφτερό ακόντιο, φλεγόμενο, αναμμένο, ολόφωτο. Ας δώσω λοιπόν προσοχή σε αυτό - έτσι το σώμα είναι παροδικό, τα απτά αντικείμενα είναι παροδικά, η σωματική συνείδηση είναι παροδική, η σωματική επαφή είναι παροδική, ό,τι εγείρεται με τη σωματική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα... κ.λπ... και αυτό είναι παροδικό.
'Ας αφήσουμε κατά μέρος τον ύπνο. Ας δώσω λοιπόν προσοχή σε αυτό - έτσι ο νους είναι παροδικός, τα νοητικά φαινόμενα είναι παροδικά, η νοητική συνείδηση είναι παροδική, η νοητική επαφή είναι παροδική, ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι παροδικό'.
«Βλέποντας έτσι, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής αποστασιοποιείται από το μάτι, αποστασιοποιείται από τις υλικές μορφές, αποστασιοποιείται από την οφθαλμική συνείδηση, αποστασιοποιείται από την οφθαλμική επαφή... κ.λπ... ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και από αυτό αποστασιοποιείται. Αποστασιοποιούμενος απαλλάσσεται από το πάθος· μέσω του μη πάθους απελευθερώνεται· στον απελευθερωμένο υπάρχει η γνώση: 'υπάρχει απελευθέρωση'. Κατανοεί: «η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης». Αυτή, μοναχοί, είναι η επεξήγηση της φωτιάς, η επεξήγηση της Διδασκαλίας». Όγδοη.