9.
Η ομιλία για τον ελέφαντα
231.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκείνη την περίοδο κάποιος νέος μοναχός πλησίαζε τις οικογένειες υπερβολικά συχνά.
Οι μοναχοί του είπαν έτσι -
«Ας μην πλησιάζει ο σεβάσμιος τις οικογένειες υπερβολικά συχνά».
Εκείνος ο μοναχός, όταν του μιλούσαν οι μοναχοί, είπε έτσι -
«Αυτοί οι πρεσβύτεροι μοναχοί θεωρούν ότι πρέπει να πλησιάζουν τις οικογένειες, πόσο μάλλον εγώ;»
Τότε αρκετοί μοναχοί πήγαν εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασαν, απέδωσαν σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισαν στο πλάι. Καθισμένοι στο πλάι, εκείνοι οι μοναχοί είπαν στον Ευλογημένο: «Εδώ, σεβάσμιε κύριε, κάποιος νέος μοναχός πλησιάζει τις οικογένειες υπερβολικά συχνά. Οι μοναχοί του είπαν έτσι - "Ας μην πλησιάζει ο σεβάσμιος τις οικογένειες υπερβολικά συχνά". Εκείνος ο μοναχός, όταν του μιλούσαν οι μοναχοί, είπε έτσι - "Αυτοί οι πρεσβύτεροι μοναχοί θεωρούν ότι πρέπει να πλησιάζουν τις οικογένειες, πόσο μάλλον εγώ;"»
«Κάποτε στο παρελθόν, μοναχοί, σε μια δασική περιοχή υπήρχε μια μεγάλη λίμνη. Ελέφαντες ζούσαν κοντά σε αυτήν. Αυτοί, αφού έμπαιναν σε εκείνη τη λίμνη, αφού έβγαζαν με την προβοσκίδα τους ρίζες λωτού και στελέχη, αφού τα έπλεναν καλά, αφού τα μασούσαν χωρίς λάσπη, τα κατάπιναν. Αυτό ήταν για αυτούς προς ομορφιά και προς δύναμη, και εξαιτίας αυτού δεν αντιμετώπιζαν θάνατο ή οδύνη ίση με θάνατο. Αλλά, μοναχοί, τα νεαρά ελεφαντάκια, μιμούμενα εκείνους τους μεγάλους ελέφαντες, αφού έμπαιναν σε εκείνη τη λίμνη, αφού έβγαζαν με την προβοσκίδα τους ρίζες λωτού και στελέχη, χωρίς να τα πλένουν καλά, αφού τα μασούσαν με λάσπη, τα κατάπιναν. Αυτό δεν ήταν για αυτά ούτε προς ομορφιά ούτε προς δύναμη. Εξαιτίας αυτού αντιμετώπιζαν θάνατο ή οδύνη ίση με θάνατο.
«Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, εδώ οι πρεσβύτεροι μοναχοί, αφού ντύθηκαν το πρωί και πήραν το κύπελλο και τους χιτώνες τους, εισέρχονται σε χωριό ή κωμόπολη για προσφερόμενη τροφή. Αυτοί εκεί διδάσκουν τη Διδασκαλία. Οι λαϊκοί τους δείχνουν σημάδια εμπιστοσύνης. Αυτοί χρησιμοποιούν εκείνο το υλικό κέρδος χωρίς λαχτάρα, χωρίς πάθος, χωρίς υπερβολή, βλέποντας τον κίνδυνο, με τη σοφία της διαφυγής. Αυτό ήταν για αυτούς προς ομορφιά και προς δύναμη, και εξαιτίας αυτού δεν αντιμετώπιζαν θάνατο ή οδύνη ίση με θάνατο. Αλλά, μοναχοί, οι νέοι μοναχοί, μιμούμενοι εκείνους τους πρεσβύτερους μοναχούς, αφού ντύθηκαν το πρωί και πήραν το κύπελλο και τους χιτώνες τους, εισέρχονται σε χωριό ή κωμόπολη για προσφερόμενη τροφή. Αυτοί εκεί διδάσκουν τη Διδασκαλία. Οι λαϊκοί τους δείχνουν σημάδια εμπιστοσύνης. Αυτοί χρησιμοποιούν εκείνο το υλικό κέρδος με λαχτάρα, με πάθος, με υπερβολή, χωρίς να βλέπουν τον κίνδυνο, χωρίς τη σοφία της διαφυγής. Αυτό δεν είναι για αυτούς ούτε προς ομορφιά ούτε προς δύναμη, και εξαιτίας αυτού αντιμετωπίζουν θάνατο ή οδύνη ίση με θάνατο. Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να εξασκείστε έτσι - "Χωρίς λαχτάρα, χωρίς πάθος, χωρίς υπερβολή, βλέποντας τον κίνδυνο, με τη σοφία της διαφυγής, θα χρησιμοποιούμε εκείνο το υλικό κέρδος". Έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί». Ένατη.