Loading...

Paliverse

The PaliVerse Project

A Universe of Wisdom
100%
Γραμματοσειρά
Θέμα
Πλοήγηση και Αναζήτηση

Πώς μπορώ να βοηθήσω;

Nāgasuttaṃ [Ud 4.5, PTS 42]

5.

Η ομιλία για τον ελέφαντα

35.More DetailsCommentaries Έτσι έχω ακούσει - Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στην Κοσάμπι, στο μοναστήρι του Γκοσίτα. Εκείνη την περίοδο ο Ευλογημένος διέμενε περιτριγυρισμένος από μοναχούς, μοναχές, λαϊκούς ακόλουθους, λαϊκές ακόλουθους, βασιλιάδες, βασιλικούς υπουργούς, αιρετικούς και μαθητές αιρετικών. Περιτριγυρισμένος διέμενε με δυστυχία, όχι άνετα. Τότε στον Ευλογημένο ήρθε αυτή η σκέψη: «Εγώ τώρα διαμένω περιτριγυρισμένος από μοναχούς, μοναχές, λαϊκούς ακόλουθους, λαϊκές ακόλουθους, βασιλιάδες, βασιλικούς υπουργούς, αιρετικούς και μαθητές αιρετικών. Περιτριγυρισμένος διαμένω με δυστυχία, όχι άνετα. Γιατί να μην διαμείνω μόνος, αποτραβηγμένος από την παρέα;»

Τότε ο Ευλογημένος, αφού ντύθηκε το πρωί και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, μπήκε στην Κοσάμπι για προσφερόμενη τροφή. Αφού περπάτησε στην Κοσάμπι για προσφερόμενη τροφή, μετά το γεύμα, έχοντας επιστρέψει από τη συλλογή τροφής, ο ίδιος τακτοποίησε το κατάλυμά του, πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, χωρίς να ενημερώσει τον συνοδό, χωρίς να αποχαιρετήσει την κοινότητα μοναχών, μόνος, χωρίς δεύτερο, αναχώρησε για περιπλάνηση προς την Παλιλέγιακα. Περιπλανώμενος σταδιακά, έφτασε στην Παλιλέγιακα. Εκεί ο Ευλογημένος διέμενε στην Παλιλέγιακα, στο προστατευμένο δασώδες άλσος, στη ρίζα του δέντρου Μπαντασάλα.

Κάποιος άλλος ελέφαντας διέμενε περιτριγυρισμένος από ελέφαντες, ελεφαντίνες, μεγάλα ελεφαντάκια και μικρά ελεφαντάκια. Έτρωγε χορτάρια με κομμένες κορυφές, και έτρωγαν τα σπασμένα κλαδιά του που είχαν λυγίσει επανειλημμένα, και έπινε θολά νερά, και όταν έβγαινε από το νερό οι ελεφαντίνες περνούσαν τρίβοντας το σώμα του. Περιτριγυρισμένος διέμενε με δυστυχία, όχι άνετα. Τότε σε εκείνον τον ελέφαντα ήρθε αυτή η σκέψη: «Εγώ τώρα διαμένω περιτριγυρισμένος από ελέφαντες, ελεφαντίνες, μεγάλα ελεφαντάκια και μικρά ελεφαντάκια, τρώω χορτάρια με κομμένες κορυφές, και τρώνε τα σπασμένα κλαδιά μου που έχουν λυγίσει επανειλημμένα, και πίνω θολά νερά, και όταν βγαίνω από το νερό οι ελεφαντίνες περνούν τρίβοντας το σώμα μου, περιτριγυρισμένος διαμένω με δυστυχία, όχι άνετα. Γιατί να μην διαμείνω μόνος, αποτραβηγμένος από την παρέα;»

Τότε εκείνος ο ελέφαντας, αφού αποχώρησε από το κοπάδι, πήγε στην Παλιλέγιακα, στο προστατευμένο δασώδες άλσος, στη ρίζα του δέντρου Μπαντασάλα, εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος. Εκεί εκείνος ο ελέφαντας, στην περιοχή όπου διέμενε ο Ευλογημένος, καθάριζε εκείνη την περιοχή από τη βλάστηση, και με την προβοσκίδα του τοποθετούσε πόσιμο νερό και νερό για πλύσιμο για τον Ευλογημένο.

Τότε στον Ευλογημένο, που είχε μεταβεί σε ιδιωτικό χώρο και ήταν σε απομόνωση, εγέρθηκε αυτός ο αναλογισμός στο νου: «Εγώ προηγουμένως διέμενα περιτριγυρισμένος από μοναχούς, μοναχές, λαϊκούς ακόλουθους, λαϊκές ακόλουθους, βασιλιάδες, βασιλικούς υπουργούς, αιρετικούς και μαθητές αιρετικών, περιτριγυρισμένος διέμενα με δυστυχία, όχι άνετα. Τώρα εγώ διαμένω χωρίς να είμαι περιτριγυρισμένος από μοναχούς, μοναχές, λαϊκούς ακόλουθους, λαϊκές ακόλουθους, βασιλιάδες, βασιλικούς υπουργούς, αιρετικούς και μαθητές αιρετικών, χωρίς να είμαι περιτριγυρισμένος διαμένω με ευτυχία, άνετα».

Και σε εκείνον τον ελέφαντα εγέρθηκε αυτός ο αναλογισμός στο νου: «Εγώ προηγουμένως διέμενα περιτριγυρισμένος από ελέφαντες, ελεφαντίνες, μεγάλα ελεφαντάκια και μικρά ελεφαντάκια, έτρωγα χορτάρια με κομμένες κορυφές, και έτρωγαν τα σπασμένα κλαδιά μου που είχαν λυγίσει επανειλημμένα, και έπινα θολά νερά, και όταν έβγαινα από το νερό οι ελεφαντίνες περνούσαν τρίβοντας το σώμα μου, περιτριγυρισμένος διέμενα με δυστυχία, όχι άνετα. Τώρα εγώ διαμένω χωρίς να είμαι περιτριγυρισμένος από ελέφαντες, ελεφαντίνες, μεγάλα ελεφαντάκια και μικρά ελεφαντάκια, και τρώω χορτάρια με ακομμάτιστες κορυφές, και δεν τρώνε τα σπασμένα κλαδιά μου που έχουν λυγίσει επανειλημμένα, και πίνω καθαρά νερά, και όταν βγαίνω από το νερό οι ελεφαντίνες δεν περνούν τρίβοντας το σώμα μου, χωρίς να είμαι περιτριγυρισμένος διαμένω με ευτυχία, άνετα».

Τότε ο Ευλογημένος, αφού γνώρισε τη δική του μοναξιά και αφού αντιλήφθηκε με τον νου τον αναλογισμό του νου εκείνου του ελέφαντα, εκείνη τη στιγμή εξέφρασε αυτόν τον εμπνευσμένο λόγο:

«Αυτό του ελέφαντα με τον ελέφαντα, του ελέφαντα με χαυλιόδοντες σαν ρυμό·

Συμφωνεί η συνείδηση με τη συνείδηση, επειδή μόνος χαίρεται ο νους». Πέμπτο.

×

Σφάλμα: Η φόρμα επικοινωνίας δε βρέθηκε.

×

Προσθήκη σημειώσεων για προσωπική χρήση

↑