0 results
Συμβουλεύομαι τα σχόλια και υποσχόλια για αυτή την ενότητα...
8.
Η ομιλία για το βέλος
580.
Χωρίς σημάδι και άγνωστη, η ζωή των θνητών εδώ·
Και δύσκολη και μικρή, και αυτή συνδεδεμένη με οδύνη.
581.
Διότι δεν υπάρχει τέτοια προσπάθεια, με την οποία οι γεννημένοι να μην πεθαίνουν·
Ακόμη και φτάνοντας στα γηρατειά, θάνατος, διότι τα έμβια όντα έχουν τέτοια φύση.
582.
Όπως των ώριμων καρπών, νωρίς με την ανατολή του ηλίου υπάρχει φόβος από την πτώση·
Έτσι των γεννημένων θνητών, πάντα υπάρχει φόβος από τον θάνατο.
583.
Όπως τα πήλινα δοχεία του αγγειοπλάστη·
όλα καταλήγουν στο σπάσιμο, έτσι είναι η ζωή των θνητών.
584.
Νεαροί και μεγάλοι, όσοι είναι αδαείς και όσοι σοφοί·
Όλοι υπό την εξουσία του θανάτου πηγαίνουν, όλοι προς τον θάνατο πορεύονται.
585.
Αυτών που έχουν καταληφθεί από τον θάνατο, που πηγαίνουν στον μεταθανάτιο κόσμο·
ο πατέρας δεν προστατεύει το παιδί, ούτε ο συγγενής τους συγγενείς.
586.
Ενώ οι συγγενείς κοιτούν, δες πώς θρηνούν με πολλούς τρόπους·
Ένας ένας από τους θνητούς, σαν βόδι για σφαγή οδηγείται.
587.
Έτσι πλήττεται ο κόσμος, από τον θάνατο και από το γήρας·
γι' αυτό οι σοφοί δεν θρηνούν, έχοντας γνωρίσει τον τρόπο του κόσμου.
588.
Αυτού του οποίου την οδό δεν γνωρίζεις, είτε του ερχομένου είτε του φεύγοντος·
Μη βλέποντας και τα δύο άκρα, θρηνείς χωρίς νόημα.
589.
Αν κάποιος θρηνώντας, κάποιο όφελος θα κέρδιζε·
παραπλανημένος βλάπτοντας τον εαυτό του, θα το έκανε και ο διορατικός.
590.
Διότι με το κλάμα και τη λύπη, δεν φτάνει κανείς στην ειρήνη του νου·
περισσότερη οδύνη εγείρεται, και το σώμα βλάπτεται.
591.
Αδύνατος και χλωμός γίνεται, βλάπτοντας τον εαυτό του με τον εαυτό του·
Δεν προστατεύονται τα φαντάσματα μέσω αυτού, ανώφελος είναι ο θρήνος.
592.
Το πλάσμα που δεν εγκαταλείπει τη λύπη, υφίσταται περισσότερη δυστυχία·
θρηνώντας τον πεθαμένο, υποτάχθηκε στην εξουσία της λύπης.
593.
Δες και άλλους ανθρώπους που φεύγουν, που επαναγεννιούνται σύμφωνα με τις πράξεις τους·
ερχόμενα υπό την εξουσία του θανάτου, τα έμβια όντα εδώ τρέμουν.
594.
Διότι με ό,τι φαντάζονται, αυτό γίνεται διαφορετικό από εκείνο·
Τέτοιος είναι ο αποχωρισμός, δες τον τρόπο του κόσμου.
595.
Κι αν ζήσει εκατό χρόνια, ή και περισσότερα ο νεαρός·
χωρίζεται από την ομάδα των συγγενών, εγκαταλείπει εδώ τη ζωή.
596.
Για αυτό, αφού άκουσε τον Άξιο, έχοντας απομακρύνει τον θρήνο·
έχοντας δει το φάντασμα πεθαμένο, «αυτός δεν είναι δυνατόν από εμένα» έτσι.
597.
Όπως ένα καταφύγιο που φλέγεται, με νερό θα έσβηνε·
έτσι ακόμη ο σταθερός σοφός, ο μορφωμένος επιδέξιος άνθρωπος·
τη γρήγορα αναδυόμενη λύπη, όπως ο άνεμος το βαμβάκι θα διασκορπίσει.
598.
Τον θρήνο και την επιθυμία, και τη δυσαρέσκεια του εαυτού του·
αναζητώντας την ευτυχία για τον εαυτό του, ας αφαιρέσει το βέλος από τον εαυτό του.
599.
Έχοντας τραβήξει έξω το αγκάθι, μη προσκολλημένος, έχοντας φτάσει στην ειρήνη του νου·
έχοντας υπερβεί κάθε λύπη, χωρίς λύπη γίνεται κατασβεσμένος.
Τέλος της ομιλίας για το βέλος, όγδοη.
×
Σφάλμα: Η φόρμα επικοινωνίας δε βρέθηκε.
×
Προσθήκη σημειώσεων για προσωπική χρήση
