4.
Η ομιλία για τη συνέλευση
96.
«Αυτές, μοναχοί, είναι οι τρεις συνελεύσεις.
Ποια τρία;
Η συνέλευση με κορυφαίους, η ελλιπής συνέλευση, η ενωμένη συνέλευση.
«Και ποια, μοναχοί, είναι η συνέλευση με κορυφαίους; Εδώ, μοναχοί, σε όποια συνέλευση οι πρεσβύτεροι μοναχοί δεν είναι πολυτελείς, δεν είναι αμελείς, έχοντας εγκαταλείψει το καθήκον της πτώσης, προπορευόμενοι στην αποστασιοποίηση, ξεκινούν ενεργητικότητα για την επίτευξη του μη επιτευχθέντος, για το επίτευγμα του μη αποκτηθέντος, για την πραγμάτωση του μη πραγματωμένου, οι μελλοντικές γενιές τους ακολουθούν το παράδειγμα. Κι αυτή δεν είναι πολυτελής, δεν είναι αμελής, έχοντας εγκαταλείψει το καθήκον της πτώσης, προπορευόμενη στην αποστασιοποίηση, ξεκινά ενεργητικότητα για την επίτευξη του μη επιτευχθέντος, για το επίτευγμα του μη αποκτηθέντος, για την πραγμάτωση του μη πραγματωμένου. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, η συνέλευση με κορυφαίους.
«Και ποια, μοναχοί, είναι η ελλιπής συνέλευση; Εδώ, μοναχοί, σε όποια συνέλευση οι μοναχοί φιλονικούντες, διαμαχόμενοι, εμπλεκόμενοι σε αντιδικία, διαβιούν τρυπώντας ο ένας τον άλλον με λεκτικά βέλη, αυτή ονομάζεται, μοναχοί, η ελλιπής συνέλευση.
«Και ποια, μοναχοί, είναι η ενωμένη συνέλευση; Εδώ, μοναχοί, σε όποια συνέλευση οι μοναχοί ενωμένοι, χαιρόμενοι μαζί, χωρίς να διαφωνούν, σαν γάλα και νερό, κοιτάζοντας ο ένας τον άλλον με στοργικά μάτια, διαβιούν, αυτή ονομάζεται, μοναχοί, η ενωμένη συνέλευση.
«Όταν, μοναχοί, οι μοναχοί ενωμένοι, χαιρόμενοι μαζί, χωρίς να διαφωνούν, σαν γάλα και νερό, κοιτάζοντας ο ένας τον άλλον με στοργικά μάτια, διαβιούν, πολλή, μοναχοί, αξιέπαινη πράξη οι μοναχοί εκείνη την περίοδο παράγουν. Βραχμική, μοναχοί, διαμονή εκείνη την περίοδο οι μοναχοί διαμένουν, δηλαδή με την απελευθέρωση του νου μέσω της αλτρουιστικής χαράς. Σε αυτόν που χαίρεται, γεννιέται αγαλλίαση· σε αυτόν που έχει αγαλλίαση στον νου, το σώμα γαληνεύει· αυτός που έχει γαλήνιο σώμα βιώνει ευτυχία· σε αυτόν που είναι ευτυχισμένος, η συνείδηση αυτοσυγκεντρώνεται.
«Όπως, μοναχοί, όταν ο ουρανός βρέχει με μεγάλες σταγόνες στην κορυφή του βουνού, εκείνο το νερό κυλώντας κατά την κλίση γεμίζει τις σχισμές, τις ρωγμές και τα ρυάκια του βουνού· όταν οι σχισμές, οι ρωγμές και τα ρυάκια του βουνού γεμίσουν, γεμίζουν τις μικρές λίμνες· όταν οι μικρές λίμνες γεμίσουν, γεμίζουν τις μεγάλες λίμνες· όταν οι μεγάλες λίμνες γεμίσουν, γεμίζουν τα μικρά ποτάμια· όταν τα μικρά ποτάμια γεμίσουν, γεμίζουν τα μεγάλα ποτάμια· όταν τα μεγάλα ποτάμια γεμίσουν, γεμίζουν τη θάλασσα.
«Ακριβώς έτσι, μοναχοί, όταν οι μοναχοί ενωμένοι, χαιρόμενοι μαζί, χωρίς να διαφωνούν, σαν γάλα και νερό, κοιτάζοντας ο ένας τον άλλον με στοργικά μάτια, διαβιούν, πολλή, μοναχοί, αξιέπαινη πράξη οι μοναχοί εκείνη την περίοδο παράγουν. Βραχμική, μοναχοί, διαμονή εκείνη την περίοδο οι μοναχοί διαμένουν, δηλαδή με την απελευθέρωση του νου μέσω της αλτρουιστικής χαράς. Σε αυτόν που χαίρεται, γεννιέται αγαλλίαση· σε αυτόν που έχει αγαλλίαση στον νου, το σώμα γαληνεύει· αυτός που έχει γαλήνιο σώμα βιώνει ευτυχία· σε αυτόν που είναι ευτυχισμένος, η συνείδηση αυτοσυγκεντρώνεται. Αυτές, μοναχοί, είναι οι τρεις συνελεύσεις». Τέταρτο.