6.
Η ομιλία για τον τοξότη
228.
Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ...
«Όπως, μοναχοί, τέσσερις τοξότες με δυνατά τόξα, καλά εκπαιδευμένοι, με εξασκημένο χέρι, με αποδεδειγμένη στόχευση, θα στέκονταν στις τέσσερις κατευθύνσεις.
Τότε θα ερχόταν ένας άνθρωπος -
"Εγώ θα πιάσω και θα φέρω τα βέλη αυτών των τεσσάρων τοξοτών με δυνατά τόξα, καλά εκπαιδευμένων, με εξασκημένο χέρι, με αποδεδειγμένη στόχευση, εκτοξευμένα στις τέσσερις κατευθύνσεις, πριν ακουμπήσουν στη γη".
Τι νομίζετε, μοναχοί, είναι άξιος να ειπωθεί "γρήγορος άνθρωπος προικισμένος με την υπέρτατη ταχύτητα";»
«Ακόμη κι αν, σεβάσμιε κύριε, πιάσει και φέρει το βέλος ενός τοξότη με δυνατό τόξο, καλά εκπαιδευμένου, με εξασκημένο χέρι, με αποδεδειγμένη στόχευση, εκτοξευμένο πριν ακουμπήσει στη γη - είναι άξιος να ειπωθεί "γρήγορος άνθρωπος προικισμένος με την υπέρτατη ταχύτητα", τι να πει κανείς για τέσσερις τοξότες με δυνατά τόξα, καλά εκπαιδευμένους, με εξασκημένο χέρι, με αποδεδειγμένη στόχευση;»
«Και όπως, μοναχοί, η ταχύτητα εκείνου του ανθρώπου, και όπως η ταχύτητα της σελήνης και του ηλίου, από αυτή είναι ταχύτερη. Και όπως, μοναχοί, η ταχύτητα εκείνου του ανθρώπου, και όπως η ταχύτητα της σελήνης και του ηλίου, και όπως η ταχύτητα εκείνων των θεοτήτων που τρέχουν μπροστά από τη σελήνη και τον ήλιο, από αυτή ταχύτερα φθίνουν οι ζωτικές δραστηριότητες. Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να εξασκείστε έτσι - 'θα διαμένουμε επιμελείς'. Έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί». Έκτο.