11.
Ομιλία για την εγκατάλειψη της άποψης περί ταυτότητας
166.
Τότε κάποιος μοναχός... κ.λπ...
είπε αυτό:
«Πώς άραγε, σεβάσμιε κύριε, σε αυτόν που γνωρίζει πώς και βλέπει πώς, η άποψη περί ταυτότητας εγκαταλείπεται;»
«Σε αυτόν που γνωρίζει το μάτι ως πόνο και βλέπει ως πόνο, μοναχέ, η άποψη περί ταυτότητας εγκαταλείπεται.
Σε αυτόν που γνωρίζει τις υλικές μορφές ως πόνο και βλέπει ως πόνο, η άποψη περί ταυτότητας εγκαταλείπεται.
Σε αυτόν που γνωρίζει την οφθαλμική συνείδηση ως πόνο και βλέπει ως πόνο, η άποψη περί ταυτότητας εγκαταλείπεται.
Σε αυτόν που γνωρίζει την οφθαλμική επαφή ως πόνο και βλέπει ως πόνο, η άποψη περί ταυτότητας εγκαταλείπεται... κ.λπ...
ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και σε αυτόν που γνωρίζει αυτό ως πόνο και βλέπει ως πόνο, η άποψη περί ταυτότητας εγκαταλείπεται.
Έτσι λοιπόν, μοναχέ, σε αυτόν που γνωρίζει έτσι και βλέπει έτσι, η άποψη περί ταυτότητας εγκαταλείπεται».
Ενδέκατη.