9.
Η ομιλία για τον Σουσίμα
110.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πήγε προς τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Στον σεβάσμιο Άναντα που καθόταν στο πλάι, ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Σου αρέσει λοιπόν και εσένα, Άναντα, ο Σαριπούττα;»
«Ποιος άραγε, σεβάσμιε κύριε, που δεν είναι ανόητος, που δεν έχει μίσος, που δεν έχει αυταπάτη, που δεν έχει διεστραμμένο νου, δεν θα του άρεσε ο σεβάσμιος Σαριπούττα; Σοφός, σεβάσμιε κύριε, είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα. Με μεγάλη σοφία, σεβάσμιε κύριε, είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα. Με ευρεία σοφία, σεβάσμιε κύριε, είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα. Με χαρούμενη σοφία, σεβάσμιε κύριε, είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα. Με ταχεία σοφία, σεβάσμιε κύριε, είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα. Με οξεία σοφία, σεβάσμιε κύριε, είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα. Με διεισδυτική σοφία, σεβάσμιε κύριε, είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα. Με λίγες επιθυμίες, σεβάσμιε κύριε, είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα. Ικανοποιημένος, σεβάσμιε κύριε, είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα. Απομονωμένος, σεβάσμιε κύριε, είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα. Χωρίς συναναστροφές, σεβάσμιε κύριε, είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα. Καταβάλλοντας έντονη ενεργητικότητα, σεβάσμιε κύριε, είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα. Διδάσκων, σεβάσμιε κύριε, είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα. Ανεκτικός στα λόγια, σεβάσμιε κύριε, είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα. Επιπλήττων, σεβάσμιε κύριε, είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα. Αποδοκιμάζων το κακό, σεβάσμιε κύριε, είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα. Ποιος άραγε, σεβάσμιε κύριε, που δεν είναι ανόητος, που δεν έχει μίσος, που δεν έχει αυταπάτη, που δεν έχει διεστραμμένο νου, δεν θα του άρεσε ο σεβάσμιος Σαριπούττα;»
«Έτσι είναι, Άναντα, έτσι είναι, Άναντα! Ποιος άραγε, Άναντα, που δεν είναι ανόητος, που δεν έχει μίσος, που δεν έχει αυταπάτη, που δεν έχει διεστραμμένο νου, δεν θα του άρεσε ο Σαριπούττα; Σοφός, Άναντα, είναι ο Σαριπούττα. Με μεγάλη σοφία, Άναντα, είναι ο Σαριπούττα. Με ευρεία σοφία, Άναντα, είναι ο Σαριπούττα. Με χαρούμενη σοφία, Άναντα, είναι ο Σαριπούττα. Με ταχεία σοφία, Άναντα, είναι ο Σαριπούττα. Με οξεία σοφία, Άναντα, είναι ο Σαριπούττα. Με διεισδυτική σοφία, Άναντα, είναι ο Σαριπούττα. Με λίγες επιθυμίες, Άναντα, είναι ο Σαριπούττα. Ικανοποιημένος, Άναντα, είναι ο Σαριπούττα. Απομονωμένος, Άναντα, είναι ο Σαριπούττα. Χωρίς συναναστροφές, Άναντα, είναι ο Σαριπούττα. Καταβάλλοντας έντονη ενεργητικότητα, Άναντα, είναι ο Σαριπούττα. Διδάσκων, Άναντα, είναι ο Σαριπούττα. Ανεκτικός στα λόγια, Άναντα, είναι ο Σαριπούττα. Επιπλήττων, Άναντα, είναι ο Σαριπούττα. Αποδοκιμάζων το κακό, Άναντα, είναι ο Σαριπούττα. Ποιος άραγε, Άναντα, που δεν είναι ανόητος, που δεν έχει μίσος, που δεν έχει αυταπάτη, που δεν έχει διεστραμμένο νου, δεν θα του άρεσε ο Σαριπούττα;»
Τότε ο Σουσίμα, ο νεαρός θεός, ενώ εκφωνούνταν ο έπαινος του σεβασμίου Σαριπούττα, περιτριγυρισμένος από μια μεγάλη ακολουθία νεαρών θεών, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Σουσίμα, ο νεαρός θεός, είπε στον Ευλογημένο:
«Έτσι είναι, Ευλογημένε, έτσι είναι, Καλότυχε. Σε ποιον πράγματι, σεβάσμιε κύριε, που δεν είναι αδαής, που δεν έχει μίσος, που δεν έχει αυταπάτη, που δεν έχει διαστρεβλωμένο νου, δεν θα άρεσε ο σεβάσμιος Σαριπούττα; Σοφός, σεβάσμιε κύριε, είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα. Με μεγάλη σοφία, σεβάσμιε κύριε, με ευρεία σοφία, σεβάσμιε κύριε, με χαρούμενη σοφία, σεβάσμιε κύριε, με ταχεία σοφία, σεβάσμιε κύριε, με οξεία σοφία, σεβάσμιε κύριε, με διεισδυτική σοφία, σεβάσμιε κύριε, με λίγες επιθυμίες, σεβάσμιε κύριε, ικανοποιημένος, σεβάσμιε κύριε, απομονωμένος, σεβάσμιε κύριε, χωρίς συναναστροφές, σεβάσμιε κύριε, καταβάλλοντας έντονη ενεργητικότητα, σεβάσμιε κύριε, διδάσκων, σεβάσμιε κύριε, ανεκτικός στα λόγια, σεβάσμιε κύριε, κατήγορος, σεβάσμιε κύριε, επικριτής του κακού, σεβάσμιε κύριε, είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα. Σε ποιον πράγματι, σεβάσμιε κύριε, που δεν είναι αδαής, που δεν έχει μίσος, που δεν έχει αυταπάτη, που δεν έχει διαστρεβλωμένο νου, δεν θα άρεσε ο σεβάσμιος Σαριπούττα;
Κι εγώ πράγματι, σεβάσμιε κύριε, σε οποιαδήποτε συνέλευση νεαρών θεών πλησίασα, αυτόν ακριβώς τον ήχο ακούω επανειλημμένα: 'Σοφός είναι ο σεβάσμιος Σαριπούττα· με μεγάλη σοφία ο σεβάσμιος, με ευρεία σοφία ο σεβάσμιος, με χαρούμενη σοφία ο σεβάσμιος, με ταχεία σοφία ο σεβάσμιος, με οξεία σοφία ο σεβάσμιος, με διεισδυτική σοφία ο σεβάσμιος, με λίγες επιθυμίες ο σεβάσμιος, ικανοποιημένος ο σεβάσμιος, απομονωμένος ο σεβάσμιος, χωρίς συναναστροφές ο σεβάσμιος, καταβάλλοντας έντονη ενεργητικότητα ο σεβάσμιος, διδάσκων ο σεβάσμιος, ανεκτικός στα λόγια ο σεβάσμιος, κατήγορος ο σεβάσμιος, επικριτής του κακού ο σεβάσμιος Σαριπούττα'. Ποιος άραγε, σεβάσμιε κύριε, που δεν είναι ανόητος, που δεν έχει μίσος, που δεν έχει αυταπάτη, που δεν έχει διεστραμμένο νου, δεν θα του άρεσε ο σεβάσμιος Σαριπούττα;»
Τότε η ακολουθία νεαρών θεών του Σουσίμα, του νεαρού θεού, ενώ εκφωνούνταν ο έπαινος του σεβασμίου Σαριπούττα, ικανοποιημένη, χαρούμενη, γεμάτη αγαλλίαση και ευαρέσκεια, επέδειξε ποικίλες λάμψεις χρωμάτων.
Όπως ακριβώς ένα πολύτιμο πετράδι βηρύλλιο, όμορφο, γνήσιας ποιότητας, οκτάπλευρο, καλά επεξεργασμένο, τοποθετημένο σε μια ωχροκίτρινη μάλλινη κουβέρτα, λάμπει και θερμαίνει και ακτινοβολεί· έτσι ακριβώς η ακολουθία νεαρών θεών του Σουσίμα, του νεαρού θεού, ενώ εκφωνούνταν ο έπαινος του σεβασμίου Σαριπούττα, ικανοποιημένη, χαρούμενη, γεμάτη αγαλλίαση και ευαρέσκεια, επέδειξε ποικίλες λάμψεις χρωμάτων.
Όπως ακριβώς ένα χρυσό κόσμημα από χρυσάφι του ποταμού Τζάμπου, επεξεργασμένο από έναν επιδέξιο γιο χρυσοχόου, επιδέξιο στο στόμιο του καμινιού, τοποθετημένο σε μια ωχροκίτρινη μάλλινη κουβέρτα, λάμπει και θερμαίνει και ακτινοβολεί· έτσι ακριβώς η ακολουθία νεαρών θεών του Σουσίμα, του νεαρού θεού, ενώ εκφωνούνταν ο έπαινος του σεβασμίου Σαριπούττα, ικανοποιημένη, χαρούμενη, γεμάτη αγαλλίαση και ευαρέσκεια, επέδειξε ποικίλες λάμψεις χρωμάτων.
Όπως ακριβώς κατά την φθινοπωρινή περίοδο, όταν ο ουρανός είναι καθαρός και χωρίς σύννεφα, κοντά στο χάραμα της αυγής της νύχτας, το αστέρι της αυγής λάμπει και θερμαίνει και ακτινοβολεί· έτσι ακριβώς η ακολουθία νεαρών θεών του Σουσίμα, του νεαρού θεού, ενώ εκφωνούνταν ο έπαινος του σεβασμίου Σαριπούττα, ικανοποιημένη, χαρούμενη, γεμάτη αγαλλίαση και ευαρέσκεια, επέδειξε ποικίλες λάμψεις χρωμάτων.
Όπως ακριβώς κατά την φθινοπωρινή περίοδο, όταν ο ουρανός είναι καθαρός και χωρίς σύννεφα, ο ήλιος ανερχόμενος στον ουρανό, διαλύοντας όλο το σκοτάδι που βρίσκεται στον χώρο, λάμπει και θερμαίνει και ακτινοβολεί· έτσι ακριβώς η ακολουθία νεαρών θεών του Σουσίμα, του νεαρού θεού, ενώ εκφωνούνταν ο έπαινος του σεβασμίου Σαριπούττα, ικανοποιημένη, χαρούμενη, γεμάτη αγαλλίαση και ευαρέσκεια, επέδειξε ποικίλες λάμψεις χρωμάτων.
Τότε ο Σουσίμα, ο νεαρός θεός, σχετικά με τον σεβάσμιο Σαριπούττα, είπε αυτόν τον στίχο κοντά στον Ευλογημένο:
με λίγες επιθυμίες, ήπιος, δαμασμένος, ο σοφός του οποίου ο έπαινος φέρθηκε από τον Διδάσκαλο.»
Τότε ο Ευλογημένος, σχετικά με τον σεβάσμιο Σαριπούττα, απάντησε στον Σουσίμα, τον νεαρό θεό, με στίχο:
με λίγες επιθυμίες, ήπιος, δαμασμένος, περιμένει τον χρόνο, τέλεια δαμασμένος.»