7.
Η ομιλία για τη Σουππαβάσα
57.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στους Κολίγια· Πατζτζάνικα ήταν το όνομα μιας κωμόπολης των Κολίγια.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού ντύθηκε την πρωινή περίοδο της ημέρας και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, πήγε στην κατοικία της Σουππαβάσα, της κόρης των Κολίγια·
αφού έφτασε, κάθισε στο προετοιμασμένο κάθισμα.
Τότε η Σουππαβάσα, η κόρη των Κολίγια, ιδιοχείρως ικανοποίησε και περιποιήθηκε τον Ευλογημένο με εξαίσια στερεά και μαλακή τροφή.
Τότε η Σουππαβάσα, η κόρη των Κολίγια, όταν ο Ευλογημένος τελείωσε να τρώει και είχε απομακρύνει το χέρι του από το κύπελλο, κάθισε στο πλάι.
Στη Σουππαβάσα, την κόρη των Κολίγια, που καθόταν στο πλάι, ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Δίνοντας τροφή, Σουππαβάσα, μια ευγενής μαθήτρια δίνει στους αποδέκτες τέσσερις καταστάσεις. Ποιες τέσσερις; Δίνει ζωή, δίνει ομορφιά, δίνει ευτυχία, δίνει δύναμη. Δίνοντας ζωή, γίνεται μέτοχος ζωής, θεϊκής ή ανθρώπινης. Δίνοντας ομορφιά, γίνεται μέτοχος ομορφιάς, θεϊκής ή ανθρώπινης. Δίνοντας ευτυχία, γίνεται μέτοχος ευτυχίας, θεϊκής ή ανθρώπινης. Δίνοντας δύναμη, γίνεται μέτοχος δύναμης, θεϊκής ή ανθρώπινης. Δίνοντας τροφή, Σουππαβάσα, μια ευγενής μαθήτρια δίνει στους αποδέκτες αυτές τις τέσσερις καταστάσεις».
αγνή, εξαίσια, προικισμένη με γεύση·
εκείνη η προσφορά δοσμένη σε αυτούς που πορεύονται ευθέως,
σε αυτούς που είναι προικισμένοι με καλή συμπεριφορά, σε εξυψωμένους·
συνδυάζοντας αξιέπαινη πράξη με αξιέπαινη πράξη,
έχει μεγάλο καρπό, επαινέθηκε από αυτούς που γνωρίζουν τον κόσμο.
που περιφέρονται στον κόσμο γεμάτοι χαρά·
αφού απομακρύνουν τον ρύπο της τσιγκουνιάς μαζί με τη ρίζα του,
ακατηγόρητοι πηγαίνουν στον ουράνιο τόπο». Έβδομη.