8.
Η ομιλία για τον πόνο με αιτία
19.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Η ύλη, μοναχοί, είναι οδυνηρή.
Όποια αιτία, όποια συνθήκη υπάρχει για την έγερση της ύλης, κι αυτή είναι οδυνηρή.
Η ύλη που έχει δημιουργηθεί από κάτι οδυνηρό, μοναχοί, πώς θα είναι ευτυχής;
Το αίσθημα είναι οδυνηρό...
η αντίληψη είναι οδυνηρή...
οι δραστηριότητες είναι οδυνηρές...
η συνείδηση είναι οδυνηρή.
Όποια αιτία, όποια συνθήκη υπάρχει για την έγερση της συνείδησης, κι αυτή είναι οδυνηρή.
Η συνείδηση που έχει δημιουργηθεί από κάτι οδυνηρό, μοναχοί, πώς θα είναι ευτυχής;
Βλέποντας έτσι... κ.λπ...
κατανοεί ότι δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης».
Όγδοη.