5.
Η ομιλία για τον υπαρξιακό πόνο
174.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Ράντχα είπε στον Ευλογημένο:
«'Οδυνηρό, οδυνηρό', σεβάσμιε κύριε, λέγεται.
Τι, σεβάσμιε κύριε, είναι οδυνηρό;»
«Η ύλη, Ράντχα, είναι οδυνηρή, το αίσθημα είναι οδυνηρό, η αντίληψη είναι οδυνηρή, οι δραστηριότητες είναι οδυνηρές, η συνείδηση είναι οδυνηρή.
Βλέποντας έτσι... κ.λπ...
κατανοεί ότι δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης».
Πέμπτο.