2.
Η ομιλία για τον υπαρξιακό πόνο
104.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Θα σας διδάξω, μοναχοί, τον υπαρξιακό πόνο και την προέλευση του υπαρξιακού πόνου και την παύση του υπαρξιακού πόνου και την πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου.
Ακούστε το.
Και ποιος, μοναχοί, είναι ο υπαρξιακός πόνος;
Πρέπει να ειπωθεί ότι είναι τα πέντε συναθροίσματα της προσκόλλησης.
Ποια πέντε;
Δηλαδή:
το συνάθροισμα της προσκόλλησης στην ύλη... κ.λπ...
το συνάθροισμα της προσκόλλησης στη συνείδηση.
Αυτός ονομάζεται, μοναχοί, ο υπαρξιακός πόνος.
Και ποια, μοναχοί, είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου;
Αυτή η επιθυμία που οδηγεί σε επαναγέννηση... κ.λπ...
ηδονική επιθυμία, επιθυμία για ύπαρξη, επιθυμία για μη ύπαρξη -
αυτή ονομάζεται, μοναχοί, η προέλευση του υπαρξιακού πόνου.
Και ποια, μοναχοί, είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου;
Η πλήρης αποστασιοποίηση και παύση αυτής της ίδιας της επιθυμίας χωρίς υπόλοιπο, η γενναιοδωρία, η παραίτηση, η ελευθερία, η μη προσκόλληση -
αυτή ονομάζεται, μοναχοί, η παύση του υπαρξιακού πόνου.
Και ποια, μοναχοί, είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου;
Αυτή ακριβώς η ευγενής οκταμελής οδός.
Δηλαδή:
ορθή άποψη... κ.λπ...
ορθή αυτοσυγκέντρωση.
Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου».
Δεύτερο.