9. Η ομιλία για αυτό που είναι υποκείμενο σε καταστροφή
178.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Ράντχα είπε στον Ευλογημένο:
«'Υποκείμενο σε καταστροφή, υποκείμενο σε καταστροφή', σεβάσμιε κύριε, λέγεται.
Ποιο άραγε, σεβάσμιε κύριε, είναι υποκείμενο σε καταστροφή;»
«Η ύλη, Ράντχα, είναι υποκείμενη σε καταστροφή, το αίσθημα είναι υποκείμενο σε καταστροφή, η αντίληψη είναι υποκείμενη σε καταστροφή, οι δραστηριότητες είναι υποκείμενες σε καταστροφή, η συνείδηση είναι υποκείμενη σε καταστροφή.
Βλέποντας έτσι... κ.λπ...
κατανοεί ότι δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης».
Ένατη.