1.
Η ομιλία για την ηδονή
773.
Σε αυτόν που ποθεί την ηδονή, αν αυτή του επιτυγχάνεται·
Σίγουρα έχει χαρούμενο νου, ο θνητός που απέκτησε αυτό που επιθυμεί.
774.
Σε αυτόν που ποθεί τις ηδονές, στο ον που έχει γεννηθεί επιθυμία·
Αν αυτές οι ηδονές παρακμάζουν, υποφέρει σαν τρυπημένος από βέλος.
775.
Όποιος αποφεύγει τις ηδονές, όπως με το πόδι το κεφάλι του φιδιού·
αυτός την κολλώδη στον κόσμο, μνήμων ξεπερνά.
776.
Χωράφι, τοποθεσία, ασήμι ή, βόδια και άλογα, δούλους και υπηρέτες·
γυναίκες, συγγενείς, πολλές ηδονές, όποιος άνθρωπος ποθεί.
777.
Οι αδύναμοι τον κυριεύουν, οι κίνδυνοι τον καταπατούν·
τότε αυτόν η δυστυχία ακολουθεί, όπως το νερό ένα σπασμένο πλοίο.
778.
Για αυτό το πλάσμα πάντα μνήμων, τις ηδονές ας αποφεύγει·
αυτές εγκαταλείποντας ας διαβεί τη νοητική πλημμύρα, σαν αυτός που αδειάζει το πλοίο φτάνει στην άλλη όχθη.
Τέλος της ομιλίας για την ηδονή, πρώτη.