5.
Η ομιλία για τις ερωτήσεις του Σάκκα
118.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο όρος Γκιτζτζακούτα.
Τότε ο Σάκκα, ο άρχοντας των θεών, πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι.
Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Σάκκα, ο άρχοντας των θεών, είπε στον Ευλογημένο:
«Ποια άραγε, σεβάσμιε κύριε, είναι η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία μερικά όντα εδώ δεν επιτυγχάνουν το τελικό Νιμπάνα στην παρούσα ζωή;
Και ποια, σεβάσμιε κύριε, είναι η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία μερικά όντα εδώ επιτυγχάνουν το τελικό Νιμπάνα στην παρούσα ζωή;»
«Υπάρχουν, άρχοντα των θεών, υλικές μορφές αντιληπτές από το μάτι, επιθυμητές, ελκυστικές, ευχάριστες, αγαπητές, συνδεδεμένες με την αισθησιακή ηδονή, δελεαστικές. Αν ένας μοναχός τις απολαμβάνει, τις ισχυρίζεται, παραμένει αγκιστρωμένος σε αυτές. Σε αυτόν που τις απολαμβάνει, που τις ισχυρίζεται, που παραμένει αγκιστρωμένος σε αυτές, η συνείδηση γίνεται εξαρτημένη από αυτές, προσκολλημένη σε αυτές. Ένας μοναχός με προσκόλληση, άρχοντα των θεών, δεν επιτυγχάνει το τελικό Νιμπάνα... κ.λπ...
«Υπάρχουν, άρχοντα των θεών, γεύσεις αντιληπτές από τη γλώσσα... κ.λπ... υπάρχουν, άρχοντα των θεών, νοητικά φαινόμενα αντιληπτά από τον νου, επιθυμητά, ελκυστικά, ευχάριστα, αγαπητά, συνδεδεμένα με την αισθησιακή ηδονή, δελεαστικά. Αν ένας μοναχός τις απολαμβάνει, τις ισχυρίζεται, παραμένει αγκιστρωμένος σε αυτές. Σε αυτόν που τις απολαμβάνει, που τις ισχυρίζεται, που παραμένει αγκιστρωμένος σε αυτές, η συνείδηση γίνεται εξαρτημένη από αυτές, προσκολλημένη σε αυτές. Ένας μοναχός με προσκόλληση, άρχοντα των θεών, δεν επιτυγχάνει το τελικό Νιμπάνα. Αυτή λοιπόν, άρχοντα των θεών, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία μερικά όντα εδώ δεν επιτυγχάνουν το τελικό Νιμπάνα στην παρούσα ζωή.
«Υπάρχουν όμως, άρχοντα των θεών, υλικές μορφές αντιληπτές από το μάτι, επιθυμητές, ελκυστικές, ευχάριστες, αγαπητές, συνδεδεμένες με την αισθησιακή ηδονή, δελεαστικές. Αν ένας μοναχός δεν τις απολαμβάνει, δεν τις ισχυρίζεται, δεν παραμένει αγκιστρωμένος σε αυτές. Σε αυτόν που δεν τις απολαμβάνει, που δεν τις ισχυρίζεται, που δεν παραμένει αγκιστρωμένος σε αυτές, η συνείδηση δεν γίνεται εξαρτημένη από αυτές, δεν προσκολλάται σε αυτές. Ένας μοναχός χωρίς προσκόλληση, άρχοντα των θεών, επιτυγχάνει το τελικό Νιμπάνα... κ.λπ...
«Υπάρχουν, άρχοντα των θεών, γεύσεις αντιληπτές από τη γλώσσα... κ.λπ... υπάρχουν, άρχοντα των θεών, νοητικά φαινόμενα αντιληπτά από τον νου, επιθυμητά, ελκυστικά, ευχάριστα, αγαπητά, συνδεδεμένα με την αισθησιακή ηδονή, δελεαστικά. Αν ένας μοναχός δεν τις απολαμβάνει, δεν τις ισχυρίζεται, δεν παραμένει αγκιστρωμένος σε αυτές. Σε αυτόν που δεν τα απολαμβάνει, που δεν τα ισχυρίζεται, που δεν παραμένει αγκιστρωμένος σε αυτά, η συνείδηση δεν γίνεται εξαρτημένη από αυτά, δεν προσκολλάται σε αυτά. Ένας μοναχός χωρίς προσκόλληση, άρχοντα των θεών, επιτυγχάνει το τελικό Νιμπάνα. Αυτή λοιπόν, άρχοντα των θεών, είναι η αιτία, αυτή η συνθήκη για την οποία μερικά όντα εδώ επιτυγχάνουν το τελικό Νιμπάνα στην παρούσα ζωή». Πέμπτο.