2.
Η ομιλία για τον σεβασμό στην ντροπή
33.
«Αυτή τη νύχτα, μοναχοί, κάποια θεότητα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε εμένα·
αφού πλησίασε, μου απέδωσε σεβασμό και στάθηκε στο πλάι.
Στεκόμενη στο πλάι, μοναχοί, εκείνη η θεότητα μου είπε:
'Αυτά τα επτά φαινόμενα, σεβάσμιε κύριε, οδηγούν στη μη παρακμή ενός μοναχού.
Ποια είναι τα επτά;
Σεβασμός προς τον Διδάσκαλο, σεβασμός προς τη Διδασκαλία, σεβασμός προς την Κοινότητα, σεβασμός προς την εξάσκηση, σεβασμός προς την αυτοσυγκέντρωση, σεβασμός προς την ντροπή, σεβασμός προς τον ηθικό φόβο.
Αυτά λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, είναι τα επτά φαινόμενα που οδηγούν στη μη παρακμή ενός μοναχού'.
Αυτά είπε, μοναχοί, εκείνη η θεότητα.
Αφού είπε αυτά, μου απέδωσε σεβασμό, με περιήλθε κρατώντας με στα δεξιά του και εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί».
αυτός που σέβεται την αυτοσυγκέντρωση, ενεργητικός, με βαθύ σεβασμό για την εξάσκηση.
είναι ανίκανος για παρακμή, βρίσκεται κοντά στο Νιμπάνα». Δεύτερο.