Saṅkhārupapattisuttaṃ [MN 120, PTS 3.100–3.103]

10.

Η ομιλία για την επαναγέννηση κατ' επιλογή

160. Έτσι έχω ακούσει - Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Μοναχοί». «Σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο. Ο Ευλογημένος είπε αυτό: «Θα σας διδάξω, μοναχοί, την επαναγέννηση μέσω των δραστηριοτήτων· ακούστε το, προσέχετε καλά· θα μιλήσω». «Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο. Ο Ευλογημένος είπε αυτό:

161. «Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με πίστη, είναι προικισμένος με ηθική, είναι προικισμένος με μάθηση, είναι προικισμένος με γενναιοδωρία, είναι προικισμένος με σοφία. Αυτός σκέφτεται: «Αχ, μακάρι εγώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθώ ως σύντροφος των πλούσιων ευγενών της πολεμικής κάστας!» Αυτός εστιάζει εκείνη τη σκέψη, καθορίζει εκείνη τη σκέψη, αναπτύσσει εκείνη τη σκέψη. Εκείνες οι δραστηριότητες και οι διαμονές του, έτσι αναπτυγμένες, έτσι καλλιεργημένες, οδηγούν στην επαναγέννηση εκεί. Αυτή, μοναχοί, είναι η οδός, αυτή η πρακτική που οδηγεί στην επαναγέννηση εκεί.

162. «Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με πίστη, είναι προικισμένος με ηθική, είναι προικισμένος με μάθηση, είναι προικισμένος με γενναιοδωρία, είναι προικισμένος με σοφία. Αυτός σκέφτεται: 'Αχ, μακάρι εγώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθώ ως σύντροφος των πλούσιων βραχμάνων... κ.λπ... των πλούσιων οικοδεσποτών!' Αυτός εστιάζει εκείνη τη σκέψη, καθορίζει εκείνη τη σκέψη, αναπτύσσει εκείνη τη σκέψη. Εκείνες οι δραστηριότητες και οι διαμονές του, έτσι αναπτυγμένες, έτσι καλλιεργημένες, οδηγούν στην επαναγέννηση εκεί. Αυτή, μοναχοί, είναι η οδός, αυτή η πρακτική που οδηγεί στην επαναγέννηση εκεί.

163. «Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με πίστη, είναι προικισμένος με ηθική, είναι προικισμένος με μάθηση, είναι προικισμένος με γενναιοδωρία, είναι προικισμένος με σοφία. Αυτός έχει ακούσει: «Οι θεοί που κυβερνώνται από τους τέσσερις μεγάλους βασιλείς έχουν μακρά ζωή, είναι όμορφοι και έχουν άφθονη ευτυχία». Αυτός σκέφτεται: «Αχ, μακάρι εγώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθώ ως σύντροφος των θεών που κυβερνώνται από τους τέσσερις μεγάλους βασιλείς!» Αυτός εστιάζει εκείνη τη σκέψη, καθορίζει εκείνη τη σκέψη, αναπτύσσει εκείνη τη σκέψη. Εκείνες οι δραστηριότητες και οι διαμονές του, έτσι αναπτυγμένες, έτσι καλλιεργημένες, οδηγούν στην επαναγέννηση εκεί. Αυτή, μοναχοί, είναι η οδός, αυτή η πρακτική που οδηγεί στην επαναγέννηση εκεί.

164. «Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με πίστη, είναι προικισμένος με ηθική, είναι προικισμένος με μάθηση, είναι προικισμένος με γενναιοδωρία, είναι προικισμένος με σοφία. Αυτός έχει ακούσει: οι Τριάντα Τρεις θεοί... κ.λπ... οι θεοί Γιάμα... οι θεοί Τουσίτα... οι δημιουργοχαρείς θεοί... οι θεοί που ελέγχουν τα δημιουργήματα άλλων έχουν μακρά ζωή, είναι όμορφοι και έχουν άφθονη ευτυχία». Αυτός σκέφτεται: «Αχ, μακάρι εγώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθώ ως σύντροφος των θεών που ελέγχουν τα δημιουργήματα άλλων!» Αυτός εστιάζει εκείνη τη σκέψη, καθορίζει εκείνη τη σκέψη, αναπτύσσει εκείνη τη σκέψη. Εκείνες οι δραστηριότητες και οι διαμονές του, έτσι αναπτυγμένες, έτσι καλλιεργημένες, οδηγούν στην επαναγέννηση εκεί. Αυτή, μοναχοί, είναι η οδός, αυτή η πρακτική που οδηγεί στην επαναγέννηση εκεί.

165. «Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με πίστη, είναι προικισμένος με ηθική, είναι προικισμένος με μάθηση, είναι προικισμένος με γενναιοδωρία, είναι προικισμένος με σοφία. Αυτός έχει ακούσει: "ο χιλιοπλάσιος Βράχμα είναι μακρόβιος, όμορφος, με άφθονη ευτυχία". Ο χιλιοπλάσιος Βράχμα, μοναχοί, έχοντας διαπεράσει το χιλιοπλάσιο κοσμικό σύστημα, έχοντας αποφασίσει, παραμένει. Και τα όντα που έχουν γεννηθεί εκεί, αυτά επίσης έχοντας διαπεράσει, έχοντας αποφασίσει, παραμένει. Όπως, μοναχοί, ένας άνθρωπος με καλή όραση, κρατώντας ένα καρύδι στο χέρι του, θα το ανασκοπούσε· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, ο χιλιοπλάσιος Βράχμα, έχοντας διαπεράσει το χιλιοπλάσιο κοσμικό σύστημα, έχοντας αποφασίσει, παραμένει. Και τα όντα που έχουν γεννηθεί εκεί, αυτά επίσης έχοντας διαπεράσει, έχοντας αποφασίσει, παραμένει. Αυτός σκέφτεται: "Αχ, μακάρι εγώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθώ ως σύντροφος του χιλιοπλάσιου Βράχμα!" Αυτός εστιάζει εκείνη τη σκέψη, καθορίζει εκείνη τη σκέψη, αναπτύσσει εκείνη τη σκέψη. Εκείνες οι δραστηριότητες και οι διαμονές του, έτσι αναπτυγμένες, έτσι καλλιεργημένες, οδηγούν στην επαναγέννηση εκεί. Αυτή, μοναχοί, είναι η οδός, αυτή η πρακτική που οδηγεί στην επαναγέννηση εκεί.

166. «Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με πίστη, είναι προικισμένος με ηθική, είναι προικισμένος με μάθηση... με γενναιοδωρία... είναι προικισμένος με σοφία. Αυτός έχει ακούσει: "ο δισχιλιοπλάσιος Βράχμα... κ.λπ... ο τρισχιλιοπλάσιος Βράχμα... ο τετρακισχιλιοπλάσιος Βράχμα... ο πεντακισχιλιοπλάσιος Βράχμα είναι μακρόβιος, όμορφος, με άφθονη ευτυχία". Ο πεντακισχιλιοπλάσιος Βράχμα, μοναχοί, έχοντας διαπεράσει το πεντακισχιλιοπλάσιο κοσμικό σύστημα, έχοντας αποφασίσει, παραμένει. Και τα όντα που έχουν γεννηθεί εκεί, αυτά επίσης έχοντας διαπεράσει, έχοντας αποφασίσει, παραμένει. Όπως, μοναχοί, ένας άνθρωπος με καλή όραση, κρατώντας πέντε καρύδια στο χέρι του, θα τα ανασκοπούσε· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, ο πεντακισχιλιοπλάσιος Βράχμα, έχοντας διαπεράσει το πεντακισχιλιοπλάσιο κοσμικό σύστημα, έχοντας αποφασίσει, παραμένει. Και τα όντα που έχουν γεννηθεί εκεί, αυτά επίσης έχοντας διαπεράσει, έχοντας αποφασίσει, παραμένει. Αυτός σκέφτεται: "Αχ, μακάρι εγώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθώ ως σύντροφος του πεντακισχιλιοπλάσιου Βράχμα!" Αυτός εστιάζει εκείνη τη σκέψη, καθορίζει εκείνη τη σκέψη, αναπτύσσει εκείνη τη σκέψη. Εκείνες οι δραστηριότητες και οι διαμονές του, έτσι αναπτυγμένες, έτσι καλλιεργημένες, οδηγούν στην επαναγέννηση εκεί. Αυτή, μοναχοί, είναι η οδός, αυτή η πρακτική που οδηγεί στην επαναγέννηση εκεί.

167. «Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με πίστη, είναι προικισμένος με ηθική, είναι προικισμένος με μάθηση... με γενναιοδωρία... είναι προικισμένος με σοφία. Αυτός έχει ακούσει: "ο δεκαχιλιοπλάσιος Βράχμα είναι μακρόβιος, όμορφος, με άφθονη ευτυχία". Ο δεκαχιλιοπλάσιος Βράχμα, μοναχοί, έχοντας διαπεράσει το δεκαχιλιοπλάσιο κοσμικό σύστημα, έχοντας αποφασίσει, παραμένει. Και τα όντα που έχουν γεννηθεί εκεί, αυτά επίσης έχοντας διαπεράσει, έχοντας αποφασίσει, παραμένει. Όπως, μοναχοί, ένα πολύτιμο πετράδι βηρύλλιο, όμορφο, γνήσιας ποιότητας, οκτάπλευρο, καλά επεξεργασμένο, τοποθετημένο σε μια ωχροκίτρινη μάλλινη κουβέρτα, λάμπει και θερμαίνει και ακτινοβολεί· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, ο δεκαχιλιοπλάσιος Βράχμα, έχοντας διαπεράσει το δεκαχιλιοπλάσιο κοσμικό σύστημα, έχοντας αποφασίσει, παραμένει. Και τα όντα που έχουν γεννηθεί εκεί, αυτά επίσης έχοντας διαπεράσει, έχοντας αποφασίσει, παραμένει. Αυτός σκέφτεται: "Αχ, μακάρι εγώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθώ ως σύντροφος του δεκαχιλιοπλάσιου Βράχμα!" Αυτός εστιάζει εκείνη τη σκέψη, καθορίζει εκείνη τη σκέψη, αναπτύσσει εκείνη τη σκέψη. Εκείνες οι δραστηριότητες και οι διαμονές του, έτσι αναπτυγμένες, έτσι καλλιεργημένες, οδηγούν στην επαναγέννηση εκεί. Αυτή, μοναχοί, είναι η οδός, αυτή η πρακτική που οδηγεί στην επαναγέννηση εκεί.

168. «Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με πίστη, με ηθική... με μάθηση... με γενναιοδωρία... είναι προικισμένος με σοφία. Αυτός έχει ακούσει: "ο εκατοντακισχιλιοπλάσιος Βράχμα είναι μακρόβιος, όμορφος, με άφθονη ευτυχία". Ο εκατοντακισχιλιοπλάσιος Βράχμα, μοναχοί, έχοντας διαπεράσει το εκατοντακισχιλιοπλάσιο κοσμικό σύστημα, έχοντας αποφασίσει, παραμένει. Και τα όντα που έχουν γεννηθεί εκεί, αυτά επίσης έχοντας διαπεράσει, έχοντας αποφασίσει, παραμένει. Όπως, μοναχοί, ένα χρυσό κόσμημα από χρυσάφι του ποταμού Τζάμπου, επεξεργασμένο από έναν επιδέξιο γιο χρυσοχόου, επιδέξιο στο στόμιο του καμινιού, τοποθετημένο σε μια ωχροκίτρινη μάλλινη κουβέρτα, λάμπει και θερμαίνει και ακτινοβολεί· ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, ο εκατοντακισχιλιοπλάσιος Βράχμα, έχοντας διαπεράσει το εκατοντακισχιλιοπλάσιο κοσμικό σύστημα, έχοντας αποφασίσει, παραμένει. Και τα όντα που έχουν γεννηθεί εκεί, αυτά επίσης έχοντας διαπεράσει, έχοντας αποφασίσει, παραμένει. Αυτός σκέφτεται: "Αχ, μακάρι εγώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθώ ως σύντροφος του εκατοντακισχιλιοπλάσιου Βράχμα!" Αυτός εστιάζει εκείνη τη σκέψη, καθορίζει εκείνη τη σκέψη, αναπτύσσει εκείνη τη σκέψη. Εκείνες οι δραστηριότητες και οι διαμονές του, έτσι αναπτυγμένες, έτσι καλλιεργημένες, οδηγούν στην επαναγέννηση εκεί. Αυτή, μοναχοί, είναι η οδός, αυτή η πρακτική που οδηγεί στην επαναγέννηση εκεί.

169. «Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με πίστη, με ηθική... με μάθηση... με γενναιοδωρία... είναι προικισμένος με σοφία. Αυτός έχει ακούσει: «Οι θεοί της λάμψης... κ.λπ... οι θεοί της περιορισμένης λάμψης... οι θεοί της απεριόριστης λάμψης... οι ακτινοβόλοι θεοί έχουν μακρά ζωή, είναι όμορφοι και έχουν άφθονη ευτυχία». Αυτός σκέφτεται: «Αχ, μακάρι εγώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθώ ως σύντροφος των ακτινοβόλων θεών!» Αυτός εστιάζει εκείνη τη σκέψη, καθορίζει εκείνη τη σκέψη, αναπτύσσει εκείνη τη σκέψη. Εκείνες οι δραστηριότητες και οι διαμονές του, έτσι αναπτυγμένες, έτσι καλλιεργημένες, οδηγούν στην επαναγέννηση εκεί. Αυτή, μοναχοί, είναι η οδός, αυτή η πρακτική που οδηγεί στην επαναγέννηση εκεί.

170. «Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με πίστη, με ηθική... με μάθηση... με γενναιοδωρία... είναι προικισμένος με σοφία. Αυτός έχει ακούσει: «Οι θεοί της περιορισμένης ομορφιάς... κ.λπ... οι θεοί της απεριόριστης ομορφιάς... οι θεοί που διαπερνώνται από ομορφιά έχουν μακρά ζωή, είναι όμορφοι και έχουν άφθονη ευτυχία». Αυτός σκέφτεται: «Αχ, μακάρι εγώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθώ ως σύντροφος των θεών που διαπερνώνται από ομορφιά!» Αυτός εστιάζει εκείνη τη σκέψη, καθορίζει εκείνη τη σκέψη, αναπτύσσει εκείνη τη σκέψη. Εκείνες οι δραστηριότητες και οι διαμονές του, έτσι αναπτυγμένες, έτσι καλλιεργημένες, οδηγούν στην επαναγέννηση εκεί. Αυτή, μοναχοί, είναι η οδός, αυτή η πρακτική που οδηγεί στην επαναγέννηση εκεί.

171. «Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με πίστη, με ηθική... με μάθηση... με γενναιοδωρία... είναι προικισμένος με σοφία. Αυτός έχει ακούσει: «Οι θεοί Βεχαπφάλα... κ.λπ... οι θεοί Αβίχα... οι θεοί Ατάππα... οι θεοί Σουντάσσα... οι θεοί Σουντασσί... οι θεοί Ακανίτθα έχουν μακρά ζωή, είναι όμορφοι και έχουν άφθονη ευτυχία». Αυτός σκέφτεται: «Αχ, μακάρι εγώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθώ ως σύντροφος των θεών Ακανίτθα!» Αυτός εστιάζει εκείνη τη σκέψη, καθορίζει εκείνη τη σκέψη, αναπτύσσει εκείνη τη σκέψη. Εκείνες οι δραστηριότητες και οι διαμονές του, έτσι αναπτυγμένες, έτσι καλλιεργημένες, οδηγούν στην επαναγέννηση εκεί. Αυτή, μοναχοί, είναι η οδός, αυτή η πρακτική που οδηγεί στην επαναγέννηση εκεί.

172. «Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με πίστη, με ηθική... με μάθηση... με γενναιοδωρία... είναι προικισμένος με σοφία. Αυτός έχει ακούσει: «Οι θεοί που φτάνουν στο επίπεδο του άπειρου χώρου έχουν μακρά ζωή, μακρά διάρκεια και άφθονη ευτυχία». Αυτός σκέφτεται: «Αχ, μακάρι εγώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθώ ως σύντροφος των θεών που φτάνουν στο επίπεδο του άπειρου χώρου!» Αυτός εστιάζει εκείνη τη σκέψη, καθορίζει εκείνη τη σκέψη, αναπτύσσει εκείνη τη σκέψη. Εκείνες οι δραστηριότητες και οι διαμονές του, έτσι αναπτυγμένες, έτσι καλλιεργημένες, οδηγούν στην επαναγέννηση εκεί. Αυτή, μοναχοί, είναι η οδός, αυτή η πρακτική που οδηγεί στην επαναγέννηση εκεί.

173. «Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με πίστη, με ηθική... με μάθηση... με γενναιοδωρία... είναι προικισμένος με σοφία. Αυτός έχει ακούσει: «Οι θεοί που φτάνουν στο επίπεδο της άπειρης συνείδησης έχουν μακρά ζωή, μακρά διάρκεια και άφθονη ευτυχία». Αυτός σκέφτεται: «Αχ, μακάρι εγώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθώ ως σύντροφος των θεών που φτάνουν στο επίπεδο της άπειρης συνείδησης!» Αυτός εστιάζει εκείνη τη σκέψη, καθορίζει εκείνη τη σκέψη, αναπτύσσει εκείνη τη σκέψη. Εκείνες οι δραστηριότητες και οι διαμονές του, έτσι αναπτυγμένες, έτσι καλλιεργημένες, οδηγούν στην επαναγέννηση εκεί. Αυτή, μοναχοί, είναι η οδός, αυτή η πρακτική που οδηγεί στην επαναγέννηση εκεί.

174. «Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με πίστη, με ηθική... με μάθηση... με γενναιοδωρία... είναι προικισμένος με σοφία. Αυτός έχει ακούσει: «Οι θεοί που φτάνουν στο επίπεδο της μηδαμινότητας... κ.λπ... οι θεοί που φτάνουν στο επίπεδο της μήτε-αντίληψης-μήτε-μη-αντίληψης έχουν μακρά ζωή, μακρά διάρκεια και άφθονη ευτυχία». Αυτός σκέφτεται: «Αχ, μακάρι εγώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο να επαναγεννηθώ ως σύντροφος των θεών που φτάνουν στο επίπεδο της μήτε-αντίληψης-μήτε-μη-αντίληψης!» Αυτός εστιάζει εκείνη τη σκέψη, καθορίζει εκείνη τη σκέψη, αναπτύσσει εκείνη τη σκέψη. Εκείνες οι δραστηριότητες και οι διαμονές του, έτσι αναπτυγμένες, έτσι καλλιεργημένες, οδηγούν στην επαναγέννηση εκεί. Αυτή, μοναχοί, είναι η οδός, αυτή η πρακτική που οδηγεί στην επαναγέννηση εκεί.

175. «Επιπλέον, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με πίστη, με ηθική... με μάθηση... με γενναιοδωρία... είναι προικισμένος με σοφία. Αυτός σκέφτεται: "Αχ, μακάρι εγώ με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, να παραμένω". Αυτός με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, παραμένει. Αυτός ο μοναχός, μοναχοί, δεν επαναγεννιέται πουθενά».

Αυτά είπε ο Ευλογημένος. Οι μοναχοί, ευχαριστημένοι, αγαλλίασαν με τα λόγια του Ευλογημένου.

Τέλος της ομιλίας Σανκχαρουπαπάττι, δέκατη.