9.
Η ομιλία για τον Ράντχα
71.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Τότε ο σεβάσμιος Ράντχα πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, είπε στον Ευλογημένο:
«Πώς άραγε, σεβάσμιε κύριε, σε αυτόν που γνωρίζει πώς και βλέπει πώς, σε αυτό το σώμα με συνείδηση και εξωτερικά σε όλα τα αντικείμενα, δεν υπάρχουν υπολανθάνουσες τάσεις για ταύτιση με το εγώ, για ταύτιση με το δικό μου και για αλαζονεία;»
«Οποιαδήποτε, Ράντχα, ύλη παρελθούσα, μελλοντική ή παρούσα, εσωτερική ή εξωτερική, χονδροειδής ή λεπτοφυής, κατώτερη ή ανώτερη, μακριά ή κοντά, όλη η ύλη -
'αυτό δεν είναι δικό μου, αυτό δεν είμαι εγώ, αυτό δεν είναι ο εαυτός μου' - έτσι αυτό βλέπει όπως πραγματικά είναι με ορθή σοφία.
Οποιοδήποτε αίσθημα...
οποιαδήποτε αντίληψη...
οποιεσδήποτε δραστηριότητες...
οποιαδήποτε συνείδηση παρελθούσα, μελλοντική ή παρούσα... κ.λπ...
μακριά ή κοντά, όλη η συνείδηση -
'αυτό δεν είναι δικό μου, αυτό δεν είμαι εγώ, αυτό δεν είναι ο εαυτός μου' - έτσι αυτό βλέπει όπως πραγματικά είναι με ορθή σοφία.
Έτσι λοιπόν, Ράντχα, σε αυτόν που γνωρίζει έτσι και βλέπει έτσι, σε αυτό το σώμα με συνείδηση και εξωτερικά σε όλα τα αντικείμενα, δεν υπάρχουν υπολανθάνουσες τάσεις για ταύτιση με το εγώ, για ταύτιση με το δικό μου και για αλαζονεία»... κ.λπ...
Και ο σεβάσμιος Ράντχα έγινε ένας από τους Άξιους.
Ένατη.