7.
Η ομιλία για τη γρήγορη ειρήνη
97.
«Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα τέσσερα άτομα στον κόσμο.
Ποιοι τέσσερις;
Αυτός που ασκεί για την προσωπική ευημερία όχι για την ευημερία των άλλων, αυτός που ασκεί για την ευημερία των άλλων όχι για την προσωπική ευημερία, αυτός που δεν ασκεί ούτε για την προσωπική ευημερία ούτε για την ευημερία των άλλων, αυτός που ασκεί και για την προσωπική ευημερία και για την ευημερία των άλλων.
«Και πώς, μοναχοί, ένα άτομο ασκεί για την προσωπική ευημερία, όχι για την ευημερία των άλλων; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο κατανοεί γρήγορα τις καλές νοητικές καταστάσεις, και είναι ικανό να διατηρεί τις διδασκαλίες που έχει ακούσει, και εξετάζει το νόημα των διδασκαλιών που διατήρησε, γνωρίζοντας το νόημα και γνωρίζοντας τη Διδασκαλία, ασκεί σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία· αλλά δεν έχει καλή ομιλία, δεν έχει καλή έκφραση, δεν είναι προικισμένο με ευγενική ομιλία, ευχερή, χωρίς τραύλισμα, ικανή να εξηγεί το νόημα, ούτε είναι επιδεικνύων, παρακινητής, ενθαρρυντής, ευχαριστών τους συντρόφους στην άγια ζωή. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένα άτομο ασκεί για την προσωπική ευημερία, όχι για την ευημερία των άλλων.
«Και πώς, μοναχοί, ένα άτομο ασκεί για την ευημερία των άλλων, όχι για την προσωπική ευημερία; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο δεν κατανοεί βέβαια γρήγορα τις καλές νοητικές καταστάσεις, ούτε είναι ικανό να διατηρεί τις διδασκαλίες που έχει ακούσει, ούτε εξετάζει το νόημα των διδασκαλιών που διατήρησε, ούτε γνωρίζοντας το νόημα και γνωρίζοντας τη Διδασκαλία ασκεί σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία· αλλά έχει καλή ομιλία, καλή έκφραση, προικισμένο με ευγενική ομιλία, ευχερή, χωρίς τραύλισμα, ικανή να εξηγεί το νόημα, και είναι επιδεικνύων, παρακινητής, ενθαρρυντής, ευχαριστών τους συντρόφους στην άγια ζωή. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένα άτομο ασκεί για την ευημερία των άλλων, όχι για την προσωπική ευημερία.
«Και πώς, μοναχοί, ένα άτομο δεν ασκεί ούτε για την προσωπική ευημερία ούτε για την ευημερία των άλλων; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο δεν κατανοεί βέβαια γρήγορα τις καλές νοητικές καταστάσεις, ούτε είναι ικανό να διατηρεί τις διδασκαλίες που έχει ακούσει, ούτε εξετάζει το νόημα των διδασκαλιών που διατήρησε, ούτε γνωρίζοντας το νόημα και γνωρίζοντας τη Διδασκαλία ασκεί σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία· αλλά δεν έχει καλή ομιλία, δεν έχει καλή έκφραση, δεν είναι προικισμένο με ευγενική ομιλία, ευχερή, χωρίς τραύλισμα, ικανή να εξηγεί το νόημα, ούτε είναι επιδεικνύων, παρακινητής, ενθαρρυντής, ευχαριστών τους συντρόφους στην άγια ζωή. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένα άτομο δεν ασκεί ούτε για την προσωπική ευημερία ούτε για την ευημερία των άλλων.
«Και πώς, μοναχοί, ένα άτομο ασκεί και για την προσωπική ευημερία και για την ευημερία των άλλων; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο κατανοεί γρήγορα τις καλές νοητικές καταστάσεις, και είναι ικανό να διατηρεί τις διδασκαλίες που έχει ακούσει, και εξετάζει το νόημα των διδασκαλιών που διατήρησε, γνωρίζοντας το νόημα και γνωρίζοντας τη Διδασκαλία, ασκεί σύμφωνα με τη Διδασκαλία και τη συμφωνούσα διδασκαλία· αλλά έχει καλή ομιλία, καλή έκφραση, προικισμένο με ευγενική ομιλία, ευχερή, χωρίς τραύλισμα, ικανή να εξηγεί το νόημα, και είναι επιδεικνύων, παρακινητής, ενθαρρυντής, ευχαριστών τους συντρόφους στην άγια ζωή. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένα άτομο ασκεί και για την προσωπική ευημερία και για την ευημερία των άλλων. Αυτά, μοναχοί, είναι τα τέσσερα άτομα που υπάρχουν στον κόσμο». Έβδομη.